Dinsdag, 19
september 2017 Als eerste naar de zaak gereden waar Road Bear ons heen heeft gestuurd. Nou die doen het dus niet meer dus daar hadden we niks aan. Precies tegenover die zaak was de weg naar de Geological Hot Springs die we wilden gaan bekijken. Grotendeels verhard maar de laatste 2 mijl was gravel. Ik heb de wagen op een gegeven moment gewoon op een parking gezet en het laatste stukje zijn we gaan lopen. De parking bij de Hot Springs was wel verhard en best groot, lol. Vanaf daar hadden we al zicht op de Springs. Dit had ik niet verwacht, het was prachtig, net de geysers in Yellowstone in het klein en zonder hordes toeristen! We zijn via het pad een stuk naar beneden gelopen, daar zagen we dat er ook erupties in de Springs waren, van modder of zo. We vonden het geheel erg indrukwekkend.
Hierna reden we naar Convict Lake, volgens alle fora "geweldig mooi". Het was best een mooi meer maar lang niet zo mooi als Parker Lake of Barrett Lake. Convict Lake is veel gecultiveerder, bootjes, een weg er langs, parkings met auto's etc. We hadden al besloten dat we hier niet zouden gaan wandelen.
Via de SR 395
zijn we tot in Bishop gereden, het is trouwens een mooie weg met aan
beide kanten bergen! In Independence hebben we nog even (lekkere) koffie gehaald bij een tankstation, we hadden nieuwe bekers nodig die we morgen in de auto kunnen zetten met onze eigen koffie. Vlak na Independence zijn we gestopt bij Manzanar, een Japans interneringskamp uit WO II. Het was best interessant en triest om te zien en lezen wat er in die jaren met Amerikaanse Japanners gebeurde.
Uiteindelijk kwamen we in Lone
Pine. Vanwege het ijskastprobleem zijn we eerst bij een RV Park gaan
kijken maar Jacky en Emma vonden het niks, dus terug naar de Whitney
Portal Road omdat we een plek op Lone Pine campground hadden
gereserveerd.
We hadden een
pull through, plek 18, gereserveerd maar daar stonden we ontzettend
scheef en het was drie keer niks. Dus zijn Emma en ik gaan kijken of er
een betere plek voor ons vrij was. We vonden plek 26, Emma heeft hem met
haar leven verdedigd en ik ben naar de camp host gegaan. Die was het een
zorg waar we gingen staan, dus hoppa naar 26. Maar ook daar kregen we
hem niet vlak, ook niet met de levelers. Ik had nog een plek gezien die
me geschikt leek en daar heb ik Emma en Jacky heen gestuurd, en ja, zij
vonden die ook geschikter, dus daar ging ik weer...... En alles back in
op kleine plekjes..... Nou hoor je in een camper constant wel gekraak en
zo, maar het dakraampje bleek nog open te staan (op het stukje van 26
naar 32) en er stond een boom...... Lang leve René en de Duct Tape!
Na het eten was het snel donker en hebben we binnen zitten lezen, het
verslag gemaakt en zoals elke avond vroeg slapen. Wildlife:
chipmunks, dappertjes, squirrels en een grote groep herten. Klik hier voor de volgende dag 20-9-17 |