Edinburgh - Londen 2020

Maandag, 22 april 2019
Weer eens wat anders
Jacky en ik wilden eens wat anders voor ons jaarlijkse tripje samen. We dachten aan Schotland, daar ga je niet heen voor het goede weer, zeker niet in de winter, dus als het dan minder is, dan vind je dat niet zo erg.
Ons eerste plan was om een paar dagen Edinburgh te doen, dan een drie-daagse road trip en vervolgens door te vliegen naar Londen voor nog een aantal dagen. Helaas werd het allemaal wat kostbaar, vooral door de prijzen van B&B's/hotels, dan maar niet.

We gaan in januari/februari en hebben een vlucht met Ryan Air geboekt van Nantes naar Edinburgh, blijven vier nachten in de Malt House Apartments een mooi appartement in het centrum van de stad waar we dan drie hele dagen hebben. Er is genoeg te zien! En uiteraard spreken we wat af met Jim en Laree, leuk. Het is heel lang geleden dat we Jim hebben gezien en Laree kennen we helemaal nog niet.
Hierna vliegen we met British Airways naar London Heathrow. In Londen blijven we dan een hele week. We hebben nog niks geboekt maar willen het liefst weer naar Marlyn Lodge Apartments, waar we in 2018 ook zaten, dat was super verzorgd, super gelegen en super geprijsd. Maar, we wachten nog even met boeken.

Terug vliegen we van Gatwick naar Nantes, met Easyjet. Veel variatie in vliegmaatschappijen en vliegvelden dus!

    

Maandag, 3 juni 2019
Londen ook geboekt
Ondertussen hebben we Marlyn Lodge ook geboekt. We vinden gewoonweg niks anders wat net zo goed in orde en geweldig gelegen is als Marlyn Lodge, dus we dachten, wat zijn we toch aan het pielen, boeken die handel. Betalen hoeft pas vrij laat, da's ook wel fijn gezien we nogal wat tripjes in de planning hebben. Andere, meer "schebbetige" appartementjes zijn ook nog eens duurder.
We hebben net als de vorige keer een studio geboekt, de keuken en badkamer is dan apart en buiten een groot bed is er toch een lekkere bank en een eettafel. De vorige keer kregen we een gratis upgrade naar een 1 slaapkamer appartement, we zien wel, we vinden de studio ook perfect.
En ook nu krijgen we weer een £ 20 voucher voor Starbucks (eecks....) maar daar halen we lekker schnebbelkes voor, geen "koffie" in elk geval.

    

Donderdag, 28 november 2019
Londen iets goedkoper
Met het oog op Black Friday hebben we Marlyn Lodge opnieuw geboekt en de eerdere boeking geannuleerd. We krijgen nu een korting, niet heel veel, maar alle beetjes zijn meegenomen. We hadden nog gekeken of we iets anders konden vinden, net zo mooi, net zo'n goede ligging maar dan wat goedkoper, maar het is er gewoon niet. De meeste studio's die we zien, zo niet allemaal, hebben een bed in de kamer en dan een kitchenette. Dus dan moet je nog steeds constant op je bed zitten, en dat is toch echt niet comfortabel. Voor een paar dagen oké, maar niet voor een week.

Maandag, 9 december 2019
Afternoon tea, times two
Jacky was al een tijdje met Groupon bezig, gewoon snuffelen, wat is er te krijgen en wat zouden wij de moeite waard vinden.
Nou weet iedereen die mij kent dat je me heel blij kunt maken met schnebbelkes. En helemaal met "Afternoon Tea schnebbelkes". We hebben nu twee Groupons voor afternoon tea, eentje in Edinburgh bij Patisserie Valérie en de ander in Londen bij Café de Pierre. Normale prijzen, want om nou 30 pond per persoon voor een schnebbelke uit te geven, ik dacht het niet.
Ik verheug me er nu al op.

    

Zondag, 15 december 2019
Again, afternoon tea times two
Ik heb deze week even gechat met Jim om te kijken of we een datum konden afspreken. Ik had gevraagd of ze het een leuk idee vonden om af te spreken met een afternoon tea bij Valérie en aangezien Jim daar al diverse keren voor de etalage heeft staan kwijlen, vonden ze dat een prima idee. Jacky heeft meteen nog een extra Groupon for two besteld. We gaan elkaar ontmoeten op 29 januari.

    

Donderdag, 16 januari 2020
Afternoon tea times three
Jacky vroeg eergisteren aan me of ik nog eens zou willen afternoon tea'en bij Patisserie Valérie, maar dan in Londen. Ja zeg, what kind of stupid question is that??
Nog een Grouponnetje erbij besteld en ik zit alweer te kwijlen bij de gedachte aan al die heerlijke gebakjes. Over 11 dagen mogen we weer lekker. Ik ben wel benieuwd naar Edinburgh, Mariecke vond het er erg mooi.

En Jacky, die mij wel heel erg goed kent, heeft ook nog een Grouponnetje besteld van Choco Fruit. De foto spreekt boekdelen.

    

Zo elk jaar komen er vanaf Aeroport de Nantes nieuwe bestemmingen bij. Dat biedt ons wat meer mogelijkheden, leuk!

Maandag, 27 januari 2020
Off to Scotland we go
Goh, deze keer hoefden we eens niet voor dag en dauw richting Nantes. We konden rustig aan doen en zijn om 9:15 eerst naar de CA in Mareuil gereden. Alles vanwege een permanente overboeking van de SARL naar Jacky die weer niet goed ging. K** CM bank! Dus eerst een chèque wegbrengen.
We moesten eerst nog even naar de Ikea, we komen er bijna nooit meer, de Franse Ikea is gewoon té duur en toch ff een stukje rijden. Maar we waren er nu toch dus hebben we even een Billy plankje gehaald. Maar eerst een ontbijtje gedaan. Ook dat hebben ze in de loop der jaren flink uitgekleed hier.

Toen naar Izipark. We werden meteen naar het vliegveld gebracht. Het viel meteen op dat sinds ze vorig jaar de beslissing hebben genomen dat het vliegveld van Nantes níet wordt verplaatst (gelukkig niet, voor ons dan), ze flink aan het werken zijn. Er komen meer eetgelegenheden en zo. Dus het zal er zeker op vooruit gaan.

We konden de tassen nog niet inleveren dus hebben we even moeten wachten. Maar het ging allemaal snel. Toen we mochten boarden stonden we een hele tijd te wachten, geen idee waarop, het vliegtuig bleek er nog niet te zijn, LOL. We zijn 20 minuten te laat vertrokken en kwamen toch 10 minuten te vroeg aan.
We hadden stoelen en priority erbij geboekt, dat doen we altijd, veel minder stress, en we zaten op de eerste rij. En we waren als tweede uit het toestel. Mijn pas werd niet geaccepteerd door de zelfscan, dus nog even met een vriendelijke man naar een douanier. En toen waren we, voor het eerst, in Schotland!
De reistassen kwamen super snel want tegenwoordig neemt niemand meer echte bagage mee, nou wij wel hoor, we zijn tenslotte bijna 2 weken weg en ik wil niet gestresst raken door bagage. We hadden ook nog vlak van te voren thuis besloten om toch de grote reistassen mee te nemen, die zijn natuurlijk niet vol, maar de kleinere waren wel vol en dan heb je niet de vrijheid om iets te kopen áls je dat wilt. En ik wilde een ochtendjas van de Primark, en die fluffy dingen nemen plaats in.
De hele vlucht was het bewolkt totdat we boven Schotland kwamen. We zagen heuvels met sneeuw erop. En de zee/baai bij Edinburgh, de bergen van de Highlands, de Forth Bridge en toen stonden we aan de grond.

    

    

We zijn toen op zoek gegaan naar de AirLink, even iemand gevraagd en hoppa de bus in. We zijn bij "West End" uitgestapt, om de hoek lag ons appartementencomplex(je). Geen sleutel nodig, het werkt met codes. We zaten meteen in het eerste appartement, nummer 2. Mooi!! Schoon (dat is meestal niet echt het geval), een woonkamer met eettafel en open keuken, grote badkamer met regendouche, hal en een slaapkamer. En dat voor nog geen 50 pond per nacht.

    

    

We hebben de tassen neergezet en zijn, gewapend met een boodschappentas, weer vertrokken. Om de hoek ligt ook een Sainsbury Local waar ze best veel hebben en het is er goedkoper dan bij ons bij de Leclerc!! Toen heel even bij de Tesco Express gekeken maar daar hadden ze maar weinig. En toen doorgelopen naar de Primark.
Ik was op zoek naar iets van rokjes maar nee, dat heb ik niet gevonden. Wel twee jurkjes, elk voor maar 7 pond. De ochtendjas voor 9 pond en Jacky nog een slaapshirt. Nou van die prijzen word ik ook wel blij.
Bovenaan in de Primark was een cafe en we hebben er onze eerste scone op. Gedeeld, thee met een scone en clotted cream. Lekker!

Het was helemaal donker toen we buiten kwamen. Toen wij om vlak na drie uur op het vliegveld buiten waren viel het ons op dat de zon al zo laag stond, om half vijf is het gewoon stikke donker, bij ons twee uur later (natuurlijk een uur tijdsverschil, maar dan nog). Het was ook veel rustiger op straat, behalve toen het donker was, toen werd het drukker.
Het ziet er compleet anders uit dan Londen, hele andere bouwstijl, ander bouwmateriaal. We hebben het kasteel op de heuvel zien liggen, het zag er al meteen prachtig uit!! Wel veel bedelaars op straat, buitenlanders. En het was strak blauw!

Anyways, we zijn onze boodschapjes gaan doen voor in het appartement. En toen weer naar huis.
We hebben de tassen eerst uitgepakt en alles opgeruimd. Wifi is super goed!
Jacky heeft het eten gemaakt, we hebben eerst soep gegeten chicken en sweet corn, lekker hoor. Later nog een bak salade gedeeld.

We hebben een aflevering van Poirot gekeken op de laptop, ik ben zo blij dat we nu in heel Europa gewoon tv kunnen kijken met Canal Digitaal, en er ook nog eens mee kunnen opnemen op internet. Wat een verschil met een aantal jaren geleden!!

Ik was moe en ben om 21:30 naar bed gegaan, Jacky dus ook. Ik kreeg het ook niet warm, Jacky had de verwarming lager gezet, het zal ook wel aan mij hebben gelegen, Jacky zat zo'n beetje te zjwetsen.

Dinsdag, 28 januari 2020
Op ontdekking in Edinburgh
Ik ben om 6:15 opgestaan, het lijkt warempel of ik last heb van jetlag, LOL. Ik heb eerst koffie gemaakt en het verslag van gisteren geschreven, ook maar meteen de foto's erbij want het waren er niet veel. De andere dagen misschien pas als we thuis zijn, zó veel werk steeds.

Jacky stond ook al snel op, koffie erbij en even op de laptop. Ik ben lekker onder de regendouche gaan staan, lekker hoor. Aangezien we in ons huis niet zo veel waterdruk hebben is douchen bijna overal lekkerder.
Ik begin door te krijgen hoe de inductieplaat werkt, we kregen het kreng gisteren niet aan de gang. Ik heb bacon, heerlijke worstjes en ei gemaakt, Jacky had wat hüttenkäse en een lapje bacon.

Vlak voor 9 uur vertrokken we richting Edinburgh Castle, een imposant complex, zeker ook omdat het bovenop een rots ligt en je dus altijd omhoog moet kijken. We zagen van boven de bergen in het zuiden liggen, met aardig wat sneeuw erop. We moesten nog even wachten voordat het kasteel open ging maar het was ook nog lekker rustig. Het was wel behoorlijk koud vandaag, het heeft vannacht gevroren en we zagen auto's met sneeuw erop. De sneeuw op de bergen lag er gisteren niet toen we er overheen vlogen.

Edinburgh Castle deed me aan Windsor Castle denken omdat het ook net een dorpje is. Er zijn veel musea waar je in kunt. Het was mooi! We waren vooral onder de indruk van het hangende beeld van Aartsengel Michael in het Scottish National War Memorial. Helaas mocht je binnen geen foto's maken.
Omdat het kasteel op een rots ligt heb je prachtig uitzicht naar alle kanten, de bergen, de zee, de drie bruggen en de stad.
Op het eind van ons bezoek zijn we in het cafe thee met een stukje carrot cake gaan drinken. Dat slenteren is zooooooo vermoeiend.

    

    

    

    

    

    

    

    

    

    

Hierna liepen we door rustige straten (zijn we überhaupt wel in het centrum) naar Greyfriars Churchyard en Greyfriars Kirke. Hier is het graf van het kleine hondje Bobby en net buiten het kerkterrein staat een beeldje van hem.

    

    

    

     

Op weg richting ons lunchadres kwamen we langs het National Museum of Scotland. Omdat de meeste musea in dit land gratis zijn besloten we naar binnen te gaan. Je komt binnen in een soort keldergewelf, er mooi gemaakt. Vervolgens ga je een trap op naar het museum en sta je in een enorm soort van Green House à la Kew Gardens, overal gallerijen/balkons aan de binnenkant. Wat een prachtig gebouw!! Er stonden mooie stukken in dit deel van het museum. Rondom zijn de andere hallen en we hebben dieren gezien en vreemde culturen. Het was erg mooi allemaal.
Het deed ons denken aan een combi van het Natural History Museum en het British Museum.
We hebben nog even de Millenium Clock meegepikt en zijn toen verder gegaan.

    

    

    

    

Ons lunchadres was een klein restaurantje, The Tron. Hier kun je lunchen voor £ 5 p.p. Jacky had garnalen, friet en erwten, en ik fish en chips met een groen goedje erbij. Ik dacht dat het guacemole was maar Jacky zei "hee, jij hebt mushy peas". Die had ik nog nooit gezien of gegeten. Lekker.
We kregen het allebei niet op. We hadden eigenlijk gedacht dat we voor zo weinig geld een kleine portie zouden krijgen en dat zou prima zijn geweest, maar het was gewoon echt veel. En lekker.

    

We waren al behoorlijk moe, pijn in de rug, we zijn het niet meer gewend, oef. Maar we moesten nog een stuk. Over de Royal Mile (viel ons tegen, is geen gezellige straat), we wilden de Cathedral in maar daar vragen ze £ 5 p.p. voor en nog £ 2 extra als je een foto wilt maken. Ik denk niet dat dat de bedoeling was van Onze Lieve Heer. Dit gaat dus compleet tegen onze principes in.

    

    

    

    

We zijn bij Waverly Mall nog naar binnen geweest, mweh, en toen naar Princes Street. We zijn toch weer bij de Primark uitgekomen. Ik heb slofjes en 2 t-shirts gekocht maar Jacky kon geen jas vinden. Jammer.
Bij de Poundland nog thee gekocht en bij Sainsbury soep voor vanavond (met een salad kit) en scones.
Thuis koffie met een scone gehad, verslag gemaakt, Jacky onder de regendouche en uitrusten.

Woensdag, 29 januari 2020
Een berg beklimmen, een paleis en Jim & Laree
Ik was nu al om 6 uur op. Dit is toch niet normaal. Eerst even aan de laptop met een beker koffie erbij. Toen stond Jacky ook op. We doen het 's morgens rustig aan, we zijn toch altijd op tijd de deur uit. Het ontbijt was als gisteren. Toen de gordijnen open gingen bleek het blauw te zijn, da's boffen! Maar voor vanmiddag werd regen verwacht.

Rond 9 uur vertrokken we en we namen de bus naar Leopold Place. Hier begon het pad naar boven, Calton Hill op. En behoorlijk steil! Zo zeg, dat was effe kretsen. Bovenop de berg waaide het nog meer, een ijzige wind, oef. Het uitzicht is mooi van daarboven, over de zee, de stad en de bergen. En zo Princes Street af. En we zagen Holyroodhouse Palace.

    

    

    

    

    

    

We zijn de berg aan de andere kant weer omlaag gegaan en kwamen vlakbij de North Bridge uit. Door High Street en Canongate liepen we naar Holyroodhouse Palace. Langs deze weg liggen veel winkels, en allemaal verkopen ze geruite stoffen. Maar, er was ook een schoenenwinkel en ja, ik zoek nieuwe blauwe, mijn oude zijn versleten. En laat deze zaak nou net 1 paar in de opruiming hebben!! Hoera, dus ik was helemaal blij. Mijn oude paar komt uit Spanje en deze uit Schotland.

Onderweg kwamen we ook nog langs het Edinburgh Museum, en ook die was gratis dus zijn we even naar binnen geweest. We hebben nog een gesprekje met 2 suppoosten daar gehad over de uitspraak van Edinburgh. Waarom niet "burgh" in laats van hoe ze het zeggen als "brough". Blijkbaar komt het van het woord "borough" zoals wij in Frankrijk het woord "bourg" kennen. Alleen zijn zij het eigenlijk anders gaan schrijven. Ze zouden gewoon moeten schrijven "Edinbrough". Dat was logische geweest.

    

    

    

Toen naar Holyrood Castle, eerst even thee met een stukje banoffee. De entree is behoorlijk aan de prijs, kaarten hebben ze niet, nee iedereen moet aan de audiogids. Nou wij niet, dan ben je de hele dag daar aan het rondlopen. Wij zijn sowieso mensen van het kijken, de hele historie etc. er omheen, dat hoeft voor ons niet. Maar goed, wij waren de enigen die gewoon tegen elkaar aan het praten waren, ook over hoe we iets vinden. Geen foto's want fotograferen mocht niet. De abbey is ook mooi, daar mochten we wel foto's maken.

    

    

    

    

    

    

We hadden om 14:00 uur afgesproken met Jim en Laree en we moesten dus wel nog een kleinigheidje eten. Op Canongate ligt een "Oink", hier hebben we een medium broodje gedeeld, vooral de crackling was heerlijk!
Ja en toen hadden we nog wat tijd over. We wilden nog eens naar het National Museum of Scotland, hier hebben we een paar andere kamers bekeken.

    

Toen we buiten kwamen begon het te regenen. We liepen naar Patisserie Valérie via de Royal Mile, in de regen. Wij waren zo'n 10 minuten te vroeg en moesten binnen wachten op een tafeltje. Erg efficient werkten ze niet, er waren genoeg tafels vrij maar die waren niet leeggeruimd. Toen we eindelijk zaten kwamen Jim en Laree net binnen. We hebben elkaar meteen omhelsd en het was totaal niet "awkward", nee hoor. Vanaf het begin hebben we met ons vieren aan één stuk door zitten kletsen, en uiteraard van de schnebbelkes gegeten. Het was een geweldige middag!! Jammer dat we elkaar nu weer zo lang niet zullen zien, als er maar niet wéér 30 jaar tussen zit. Hopelijk komen zij eens naar ons.

    

In de zeikende regen liepen Jacky en ik daarna naar Princes Street waar we een bus pakten tot bij ons om de hoek. Nog even wat te eten gehaald bij Sainsbury, alweer soep, en toen naar huis. We waren doorweekt!! Gelukkig hebben we veel radiators hier in huis dus alle kleren en tassen konden fijn drogen.

's Avonds, The Manifest gekeken en vroeg naar bed, wel met 2 slaappilletjes deze keer want we hebben nog geen enkele nacht echt goed geslapen. Heel onrustig allemaal.

Donderdag, 30 januari 2020
Dean Village en stormy weather
Ik heb eindelijk goed geslapen, maar dan wel met 2 pilletjes. Het was dan ook wat later toen ik opstond. En guess what? De batterij van de koolmonoxide melder was leeg en dus hoorden we hetzelfde piepje zoals we ook in de camper hoorden......
Na het gebruikelijke ontbijt heb ik Destiny Scotland gebeld en ze komen de batterij vervangen.

Het was grauw buiten, helaas. We liepen van ons naar Dean Village, nou ja, we zaten een beetje klem want de route die Jacky had uitgestippeld bleek afgesloten door aardverschuivingen langs het water. Daardoor moesten we weer helemaal terug. Ondertussen regende het ook meer en het waaide vandaag alweer zo hard, brrrr. Koud!

    

Dean Village ziet er leuk uit, je zou niet zeggen dat je in een stad zit. Oude huisjes langs een wild stromend water (Water of Leith). We kwamen uiteindelijk uit Caffè Nero aan Kerr Street. Tijd voor een warme chocomel met een gedeelde citroen cheesecake.
Daarna door Circus Lane, ook al zo'n leuk straatje met mooie huisjes.

    

    

    

    

    

    

Vandaar liepen we naar Princes Street, iets voor Mariecke halen bij Superdrug en toen even naar de Primark die er praktisch naast ligt. Yep, 5 topjes gehaald en nogmaals datgene voor Mariecke, en die anderen teruggebracht naar Superdrug. Primark is goedkoper.
Toen vonden we het mooi geweest, met dit weer kun je niet zo veel en we hadden alles gedaan wat we wilden. Nog even wat te eten gehaald voor de lunch en voor vanavond.

Thuis de pyjama lekker aan, en begonnen met inpakken. We hadden voor de lunch alweer soep, heerlijk vond ik deze, met knoflookbrood. Vanavond salade met Chicken Kiev.
De rest van de dag de verslagen gemaakt en wat tv gekeken.
Morgen naar het vliegtuig om naar Londen te gaan voor nog een week.

Hoogtepunt van Edinburgh vonden wij de middag met Jim en Laree, dat was geweldig!!!!

Vrijdag, 31 januari 2020
Van Schotland naar Engeland
Vandaag vlogen we van Edinburgh naar Londen. We vertrokken rustig en namen om de hoek de Airlink 100 naar het vliegveld. We hadden wel al ingecheckt maar natuurlijk geen boarding passen kunnen printen. Dus even dat regelen, reistassen inleveren en hoppa door de security. Alles ging erg vlotjes en het personeel was vriendelijk.
Achter de security hebben we een sandwich gedeeld van Costa, met wat drinken erbij. We hadden niet echt ontbeten. Toen de gate op het bord stond konden we daar meteen in de rij. We zaten vrij achteraan, rij 30, en het vliegtuig zat vol. We hadden liever de trein genomen, dan zie je nog wat, maar die was een stuk duurder zei Jacky, wel jammer.
Op Heathrow hebben we de reistassen weer opgepikt en in de metro gestapt. We zijn overgestapt in Acton Town, gelukkig geen geschlep, gewoon van het ene perron naar die ernaast. 
Bij Tower Hill konden we met de lift omhoog en zo kwamen we geen enkele trap tegen, wel heel erg fijn.
We weten de weg hier dus we waren zo bij ons appartementje. We zitten aan de voorkant deze keer, flat 201. Wel een stukje kleiner dan de vorige keer, maar ruim zat. Prima complete keuken en badkamer, en in de woonkamer een zithoek, eethoek en groot bed.

    

We zijn weer snel vertrokken, via St. Katherine's Docks de Tower Bridge over naar Butler's Wharf. Wat een leuk straatje. Het is hier wel vroeger donker dan thuis maar gelukkig niet zo vroeg als in Edinburgh. We hebben thee gedronken met een stukje Guiness cake erbij. Nog wat rondgelopen en via de andere kant van Tower Bridge terug. Wel eerst naar "onze" Sainsbury voor wat boodschapjes.

    

    

    

    

    

    

    

We wilden wat in de oven doen, maar die deed het niet. Er zijn wel honderdduizend schakelaars in de keuken, maar nee, hij bleef uit. Meteen maar even een mail gestuurd. Achteraf bleek dat iemand gewoon een knop niet goed had gezet en daar stond iets voor. Als je gasten krijgt dan moet je zorgen dat ALLES het doet zoals het hoort!!

Nog wat tv gekeken en op tijd naar bed. Moe, vooral in mijn ogen, ik denk van de wind.

Zaterdag, 1 februari 2020
Hampstead en kanaaltjes
Vanmorgen vertrokken we al voor 9 uur om met de metro naar Hampstead te gaan. Hier hebben we door mooie straatjes gelopen waar héle dure huizen en auto's staan. Het viel ons wel op dat al deze miljoenenpanden voorzien zijn van enkel glas en oude kozijnen. Dat kan er dan blijkbaar niet meer van af.... In de etalage van een makelaar was het duurste huis 17 miljoen pond, dat is toch geen enkel huis waard.
Blijkbaar is zaterdag de nationale "sport- en hondenuitlaatdag", zo zeg, het was druk op straat. We konden nergens koffie drinken want elke tent zat vol. Het heeft weg van Amerikaanse toestanden, iedereen schijnt hier alles buiten de deur te doen: ontbijten, koffie halen, lunchen etc. Wat kost dat niet allemaal!! En wat een verspilling en milieuverontreiniging, al die wegwerp koffiebekers waar iedereen mee loopt.

    

    

    

Vanaf hier namen we de bus naar Little Venice, tenminste, dat dachten we. Toen we bij King's Cross Station kwamen waren we er toch wel zeker van dat we helemaal verkeerd zaten. Even gevraagd aan de chauffeur en ja, we moesten de bus op een andere plek nemen, wel hetzelfde nummer. Wat bleek, we hadden de bus in Hampstead gewoon aan de verkeerde kant van de weg genomen want we reden de hele route weer terug en toen nog eens een half uur verder. Les van vandaag: let erop dat je de bus aan de goede kant van de weg pakt. Maar wat hebben we gelachen!!
Uiteindelijk kwamen we dan toch in Little Venice.
Dit is een leuk stukje Londen waar we stuk langs het water hebben gelopen. Het openen van de 2 bruggen wat op zaterdag om 12:00 uur zou gebeuren, was verplaats naar een ander tijdstip, dus dat is hem weer niet geworden.
We hebben hier nog een ietsiepietsie mini kopje koffie gedronken waar "men" voor het gemak maar alvast 2,5% fooi op de rekening zette, zonder waarschuwing of iets. Het is dat ik het toevallig zag......dit ging hem ook niet worden. De service was dat echt niet waard. En dan nog, fooi geven is aan de klant, niet een verplicht nummer. We hebben er nog lang over nagepraat, LOL.

    

    

Van Little Venice gingen we met de bus naar Camden, hier was het poepdruk, het was niet leuk meer. We konden gelukkig eten in een rustiger deel van de Market, we hadden een Groupon voor Peruaans eten. Ze hadden keuze uit 4 dingen met o.a. quinoa, en wij namen de burrito en een box, beide vegetarisch en wel aardig, maar ik had liever een empañada gehad.
Daarna liepen we langs de Camden Locks (sluizen) helemaal naar King's Cross Station , mooi!

    

    

    

    

    

Als je ziet wat hier nog uit de grond wordt gestampt, zouden ze ooit eens klaar zijn, ik denk het niet.
We hebben hier bij de Five Guys frietjes gegeten, een burger meegenomen voor vanavond en meteen een zak met hun heerlijke pinda's voor strakjes bij "Wie is de Mol".

Zondag, 2 februari 2020
Holland Park en nog een afternoon tea
Vandaag vertrokken we met de metro naar Holland Park. Ook vandaag liepen we verkeerd omdat de uitgang van de metro aan de verkeerde kant van de weg lag, dat had Jacky niet gezien op Google. Ach, we komen er wel!!
Holland Park bleek een mooi park te zijn, er is een Japanse tuin, niet groot maar erg mooi!

    

    

    

    

Na ons dagelijkse kopje thee met deze keer een stukje marshmellow cake (het was gewoon cake met een marshmellow erop, viel wat tegen dus) in het park café, namen we de bus tot bij de Royal Albert Hall om naar het Science Museum te gaan. Ik vond het niet het mooiste museum zal ik maar zeggen. En overal gillende kleine kinderen, tja, het is zondag.... alle stadse ouders trekken er met hun kroost op uit. Dit museum hoeven we niet nog eens te bezoeken.

We namen opnieuw de bus, nu naar Chinatown. We hadden heel even de illusie dat we hier een hapje zouden kunnen eten, maar voor ons is dit geen optie. Patisserie Valérie lag hier vlakbij en we hadden nog een Groupon voor de afternoon tea, dus dat werd onze lunch. We waren deze keer sneller klaar, met Jim en Laree hadden we natuurlijk héél veel te kletsen en met z'n tweeën ben je sneller klaar.

    

Daarna liepen we naar Covent Garden, dat vind ik altijd gezellig. Op Aldwych namen we bus 15 terug naar huis. Maar we zijn uitgestapt bij het oudste kerkje in de City, naast de Tower, All Hallows by the Tower. Hier moeten we elke keer even naar binnen sinds we het in 2015 hebben ontdekt.

    

    

    

Feitje: we geloven in Engelen en het gezegde "pennies from Heaven", die worden op je pad achtergelaten door een overleden dierbare. Elke dag vraag ik aan pap om een teken dat hij bij ons is en elke dag vind ik muntjes op de grond, vandaag maar liefst 5 stuks. Kijken hoeveel ik op het eind van de vakantie heb gevonden.

Maandag, 3 februari 2020
Greenwich en Canary Wharf
Vanmorgen besloten we om weer naar Greenwich te gaan, we vinden het daar leuk. Veel mooie gebouwen en ook het ritje er naartoe met de DLR (Docklands Light Rail) vinden we leuk.
We zijn weer om de Cutty Sark heen gelopen en gewoon tussen de enorme en statige gebouwen, richting National Maritime Museum. Hier hebben we eerst koffie gedronken met een stukje banana-chocolate-walnut cake. Toen zijn we het museum doorgegaan, boven beginnen en dan naar beneden. We hadden dit nog niet eerder gedaan. Hier staat buiten het "schip in een fles" maar dan in het groot. Je kijkt de heuvel op naar waar de nul meridiaan loopt, maar daar zijn we al een paar keer geweest.

    

    

    

    

We wilden nog over de Greenwich Market lopen, maar die is alleen op de maandag niet, tja, dat heb je als je de planning omgooit zonder er over na te denken.
We zijn weer met de DLR terug naar Canary Wharf gegaan, hier zijn we eigenlijk nog nooit uitgestapt. Het heeft wel wat. Helaas verrek ik van de pijn in mijn voet en hebben we de afstand ingekort. Geen idee wat er aan de hand is met mijn voet, het voelt alsof de spieren ontstoken zijn. BALEN!!!!! We hadden afgesproken dat ik zou aangeven als het echt niet meer ging en ik naar huis zouden willen gaan.

    

    

De DLR gaat tot Bank en hier hebben we de bus genomen naar Trafalgar Square, overgestapt en uitgestapt op Tottenham Court Road (waar ze nog steeds aan het werken zijn). We hadden nog niks gegeten en je ziet dat ALLE eettentjes in de stad vol zijn met werklui. Niemand die zijn eigen lunch (of koffie) meeneemt. Dus ergens zitten om te eten, moeilijk hoor.
Gelukkig ligt op Tottenham Court Road ook een Five Guys (ze liggen tegenwoordig overal) en er was plaats genoeg. We hebben weer een "little fries" gedeeld (ik wil de grote fries daar wel eens zien want de kleine portie is behoorlijk), en een burger voor thuis. En natuurlijk een zak pinda's, genoeg voor de komende 3 avonden. Lekker!

    

Op Oxford Street zijn we nog even door de Primark gelopen en we hebben wat te eten gekocht bij de M&S Food Hall, iets Chinees. Toen de ondergrondse weer van Oxford Circus naar ST. Paul's waar we zijn overgestapt op bus 15 naar huis.

Dinsdag, 4 februari 2020
Sky Garden, Royal Imperial Museum en alweer "tea"??
Het was vandaag een beetje de vraag of we iets zouden kunnen doen en zo ja, hoeveel. De pijn in mijn voet leek ietsje minder. Ibuprofène, diclofenac en paracetamol genomen om toch maar iets te kunnen lopen.

We hadden weer een (gratis) reservering voor de Sky Garden, de eerste groep, om 10 uur. Het was boven dus nog lekker rustig. Je bent hier 35 verdiepingen hoog dus het uitzicht is wel geweldig: over de Theems, de Shard, de Tower en ons traatje, City Hall, de HMS Belfast, Canary Wharf, St. Paul's, de London Eye etc. We doen ons rondje, maken foto's en gaan dan weer naar beneden, nu stonden we alleen in de lift.

    

    

    

    

Om de hoek namen we de bus, helemaal naar het Imperial War Museum, dit ligt aardig uit het toeristische deel dus je ziet geen buitenlandse toeristen. We hebben eerst koffie/thee gedronken en een stukje treacle taart die veel te zoet was.
In het museum zijn we weer bovenaan begonnen. Het is indrukwekkend, vooral de expo over de Holocaust. Ik word er misselijk van in mijn maag. We kwamen aan de praat met een gekleurde man die zei dat het nog steeds gebeurt, ja, hele groepen mensen worden gediscrimineerd, aangevallen, in elkaar geslagen etc. alleen omdat ze "anders" zijn. Wanneer gaan mensen eens nadenken in plaats van te doen wat iedereen doet?! Hersens zijn er om te gebruiken, maar nadenken is blijkbaar een kunst tegenwoordig. Nee, als makke schapen volgt men elkaar en ben je anders dan val je buiten de boot.
Het deel over de Holocaust was heel indrukwekkend en heel erg triest om te zien. Hoe kan iemand die dit overleeft in Hemelsnaam verder met zijn leven?

    

    

    

Vanaf hier gingen we weer met de bus, nu naar het Royal Chelsea Hospital. We hebben hier eerst geluncht in het café (een half kopje country chicken soup met een sneetje brood). Er was eigenlijk niet veel te zien, we hebben er een klein rondje gelopen en de kappel bezocht.

    

    

Daarna wilde Jacky naar de Saatchi Gallery lopen maar daar bleek dat het alleen toegankelijk met een kaartje voor de speciale expositie. Niet voor ons dus. We besloten de bus te nemen naar Oxford Circus. We hadden nog de Groupon voor afternoon tea in Café de Pierre (alweer een Franse naam) in Debenhams. En laten we eerlijk zijn, de halve kop soep was alweer uit ons systeem en zo kon mijn voet rusten.
De tea zag er weer smakelijk uit en het was ook lekker. Maar voorlopig geen zoetigheid meer hoor, pffff.

Met de bus weer terug naar huis. Al met al zijn we toch nog tot 16:00 uur weg geweest. Nu maar hopen dat mijn voet wat bijkomt zodat we morgen ook nog iets kunnen doen.

Woensdag, 5 februari 2020
Poirot en de Southbank
Volgepropt met pijnstillers (mijn voeten doen nu allebei pijn) gingen we vanmorgen vol goede moed naar Barbican. We zijn liefhebbers van de tv-serie "Poirot" en het gebouw waar Poirot woont in de serie staat hier in Londen. Nou, wat leuk om dat in het echt te zien!!
Aan hetzelfde pleintje ligt The Carterhouse, een mooi oud gebouw, maar het was nog gesloten.
Via Smithfield Rotunda Garden (waar we even hebben gevoetbald met een hond) liepen we langs St. Bartholomew's Hospital (in de steigers) om even te gaan kijken in St. Sepulchre's Church. Onderweg hadden we het beeldje van de Golden Boyof Pye gemist dus Jacky is even teruggelopen.

    

    

    

    

    

Toen naar Postman's Park, een van de oudste parkjes in de City. Jacky was dikke vrinden met een lekker gevulde squirrel die een chipje aan het schnebbelen was.
Via Greyfriars Church Garden kwamen we bij St. Paul's uit waar we in de Crypt thee hebben gedronken met een frambozen muffin erbij. We bleken te zitten "under the wings of an Angel", hoe mooi is dat?!

    

    

    

St. Paul's is een prachtig gebouw maar ook de parkjes er omheen zijn heel mooi, zeker als de zon schijnt zoals vandaag.

    

    

We liepen verder naar de Queenhithe Mosaic, dat was wel grappig om te zien. Het is een heel lang mozaïek met van links naar rechts de rivier de Theems en er omheen de geschiedenis van Londen. Ik weet nu dat er drie keer de Pest is geweest.
En alweer liepen we verder, de Millennium Bridge over, ik heb het er nog nooit zo rustig gezien. De zon scheen, het was mooi.

    

    

    

Aan de zuidkant van de Theems zijn we even gaan plassen in het Tate Modern en we liepen weer verder en verder. Tot we eindelijk kwamen bij het Southbank Centre. We zijn hier gaan lunchen bij Yo Sushi. Zo zeg wat heerlijk: Kaisa seaweed salad (yummy!!), chicken teriyaki, Korean chicken en twee soorten van de lopende band, ook lekker!! De lekkerste maaltijd van deze vakantie, en licht en gezond.

    

Ons toetje zouden we halen bij Choco Fruit, we hadden een Grouponnetje, maar die kraam staat hier op de markt en dus alleen in het weekend en wij hadden de planning omgegooid. We hebben de bon weggegeven aan een aardige meneer. Hij was er blij mee en wij blij met onze goede daad.

Via de Golden Jubilee voetgangersbrug kwamen we uit op The Strand. Vanaf hier hebben we bus 15 weer naar huis genomen.
Ondertussen kon ik echt bijna niet meer lopen, we blijken 7 km te hebben gelopen, geen wonder zeg.

    

Donderdag, 6 februari 2020
Westminster Cathedral en vogels voeren in St. James's Park
Mijn voeten doen pijn, pijn, pijn. Dus weer een heleboel pillen naar binnen werken en dan hopen dat ik het vandaag volhoud.
We gingen met de metro naar Victoria, hier ligt Westminster Cathedral vlakbij. Hier zijn we nog niet eerder geweest. Het is een schitterend gebouw, van buiten, maar ook van binnen. Prachtige stukken marmer, versieringen in de vorm van mozaïeken, echt heel mooi! De kathedraal is pas gebouwd in de periode 1895-1903 dus het is een vrij nieuw gebouw.
Ook kun je de toren in, tegen betaling (de kerk is gelukkig gratis) en we kregen ouwe lullenkorting omdat Jacky volgende maand 60 wordt, leuk toch!
Boven (met de lift) heb je mooi uitzicht, alle kanten op, maar je ziet de smog hangen.

    

    

    

Hier vlakbij ligt een Benugo waar we een bon voor hadden. Lekker sterke koffie gedronken met een plak banana-chocolate-walnut cake erbij, lekker. En jawel, de eerste 2 muntjes heb ik er alweer gevonden (later nog een 3e muntje gevonden).
Toen zijn we naar St. James's Park gelopen, voor ons het mooiste park in Londen. We hadden nog 2 crossbuns over die we aan de vogels hebben gevoerd, daar worden we erg blij van. Ganzen, duiven, eenden, tropische papegaaien, reigers, pelikanen en nog meer. We hebben alles wel heel rustig aan gedaan, want oef mijn voeten.....

    

    

    

    

    

    

    

    

We liepen door naar Whitehall waar het heel rustig was, meestal is het er ontzettend druk en dit heb ik niet eerder gezien. Een van de horse guards was een vrouw, dat hebben we ook nog niet eerder gezien.

    

Bij Trafalgar Square zat een straatmuzikant en hij begon net John Denver te zingen, "Take me home, country roads". Lekker!
We zijn gaan lunchen in een café in de National Gallery, erg duur. Wij hadden een kleine mozzarella-salami pizza en gelukkig was het voldoende voor ons. Ze hadden er een piepkleine quiche voor maar liefst £ 8,50.
Toen weer bus 15 tot Fetter Lane waar we zijn gaan kijken bij het beeldje van Hodge the cat. Een klein beeldje van de kat van dr. Johnson (zijn huis staat ook daar).

    

    

Daarna verder naar huis, even chicken Kiev en groene groentjes gehaald bij de Safeway, die vonden we wel erg lekker deze week.
Jacky heeft ingepakt, ik weer even in bad gezeten, alle verslagen gemaakt etc.
Morgen naar huis, ik hoop dat mijn voeten door het minder lopen beter gaan worden, anders volgende week naar de dokter.....

Vrijdag, 7 februari 2020
Naar huis
ik weet echt niet meer waar ik het zoeken moet van de pijn. En ik moet vandaag nog lopen, en schleppen met de reistas, dus ik MOET vandaag nog doorkomen. En dat kan alleen met handenvol pijnstillers..... en dan nog verrek ik van de pijn.
We zijn zo rond half 10 vertrokken, naar de metro van Tower Hill. Gelukkig niet te veel trappen. Ik kon de hele weg naar Victoria zitten en op Victoria konden we de lift pakken. De trein stond al klaar en het duurt maar een half uurtje tot Gatwick. Hier moesten we dan weer wel een stuk lopen naar de shuttle die ons van South naar North terminal bracht. Toen we eenmaal security e.d. achter de rug hadden (super goed georganiseerd hier), konden we gaan zitten. We hebben koffie gedronken en wat frietjes gedeeld bij de Shake Shack. Daarna is Jacky wat gaan rondlopen en daarna ben ik op jacht gegaan naar een Cornish Pasty. Oh, en ook hier vond ik weer een muntje, Jacky moest er wel even voor onder een stoel duiken, maar ja, je moet er wat voor over hebben, toch?!

Volgens de borden had het vliegtuig 40 minuten vertraging en het zou nog wel even duren voordat de gate bekend werd gemaakt. En toen opeens zag Jacky dat een groepje Fransen begonnen te roepen dat ze meteen moesten gaan dus Jacky dacht, laat ik eens op het bord kijken. Bleek dat de vertraging weg was en dat de gate al aan het sluiten was. Dus rennen geblazen. Onze gate was het verste weg en ja, ik kan nu echt niet rennen. Jacky ging al voorop om het vliegtuig tegen te houden, LOL. Maar alle passagiers waren aan het rennen, wat een gedoe zeg. We konden zo goed als meteen boarden en ik was blij dat ik weer zat. Het bleek dat ons originele vliegtuig pech had en ze hadden een ander vliegtuig ingezet, vandaar de verwarring.
De vlucht duurde een uurtje en de bagage kwam ook snel. Izipark gebeld en toen naar huis.

Deze vakantie hebben we £ 0,78 gevonden aan muntjes, plus een briefje van £ 5. Mooi toch.

In het weekend heb ik alleen maar gezeten, maandag naar de huisarts en dinsdag naar de fysio. Zij denkt dat de Achilles pezen in mijn beide voeten ontstoken zijn, waarschijnlijk door de steile klim Calton Hill op. Dat idee had ik dus ook. Voorlopig zit ik op mijn kont thuis, met de nodige pijnstillers en ik hoop dat de fysio me (snel) ervan af kan helpen.

Jacky en ik hebben nu allebei het gevoel dat we wel even klaar zijn met Londen, mijn pijnlijke voeten hebben natuurlijk een flink negatief stempel op deze vakantie gedrukt.

De Engelen die we gefotografeerd hebben, we hebben er uiteraard veel meer gezien.