The Wild West 2017

TERUG NAAR PLANNING

Vrijdag, 27 oktober 2017
Terug naar Frankrijk
Afgelopen nacht was het erg warm, ik heb de raam open gezet maar veel hielp dat niet, dus heb ik de airco maar aangezet.
Toen ik opstond heb ik eerst even op de laptop de e-mails gecheckt. En wat schrok ik. Er was een mail dat de vlucht van LAX naar CDG was geannuleerd. René is Jacky gaan halen en tja, wat kun je doen. Bellen ging niet dus ik heb maar weer eens wat op de Facebook van Air France gezet. Toen zijn we maar gewoon gaan ontbijten.
Het ontbijt was erg goed verzorgd, ik heb een breakfast burrito laten maken, en verder was er veel keuze. uiteraard nog even een kwart waffle gemaakt, lekker!
Terug op de kamer had Air France gereageerd. Na wat heen en weer te hebben gechat bleek dat de vlucht niet zo zeer geannuleerd was maar deze had een ander vluchtnummer gekregen. Vreemd. De vlucht was te laat uit Parijs vertrokken, dus vertraagd en dus maar een ander nummer???? Nou, we waren in elk geval blij dat alles in orde was en toen we de bagage in de auto hadden gelegd zijn we vertrokken. Dit was een goed hotel en een hele goede basis als je net in LA aankomt of voor de laatste nacht!

Het was allemaal freeway naar LAX, we hebben nog even bij een MacDonalds langs de freeway gestopt. En toen opeens reden we langs de Vasquez Rocks, hebben we het toch nog gezien, LOL.
En in LA stonden we in de file, of course..... Gelukkig hadden we meer dan genoeg tijd. Bij Alamo de auto ingeleverd en het begeerde $ 0,00 bonnetje gekregen. De shuttlebus naar LAX stond al klaar en alles ging dus vlotjes. Het wachten in de terminal viel allemaal wel mee.

We vlogen terug met de Airbus 380, een enorm vliegtuig. We hadden bewust stoelen achteraan uitgezocht omdat we op CDG zo veel tijd hadden om te overbruggen. Door de vertraging was het wat minder, maar het was nog steeds genoeg. En wat bleek, achterin het vliegtuig zat bijna niemand. Jacky had drie stoelen voor zich alleen, Emma ook (mét extra beenruimte) en René en ik deelden een rij van vier stoelen zodat ik ook kon liggen. Helaas, slapen doen we ook dan niet, blegh.

De overstap op CDG ging prima. We werden hier ook aangesproken door mensen die aan de Grand Canyon een foto van ons hadden gemaakt en wij eentje van hun. LOL. We kwamen op tijd aan in Nantes. Het busje van Izipark zagen we net wegrijden dus we moesten even wachten voordat hij terugkwam. Bij Izipark alle bagage weer ingeladen en terug naar huis gereden. Oh wat is het altijd lekker om weer in de rust thuis aan te komen. Toine en Paula waren al weg.
Nu is het uitpakken, opruimen, ik kan het verslag gaan maken, Jacky de fotoboeken, pffff. Veel werk allemaal.
Het was een geweldige reis, maar liefst 7 weken lang (!!), we hebben genoten, maar we zien ook echt wel de negatieve dingen van de USA, en die zijn er genoeg. We zijn voorlopig klaar met Amerika, de jeuk is weg. De lange vlucht staat ons steeds meer tegen, de hoge prijzen ter plekke zijn het ons niet meer waard, en wat we wilden zien en doen, hebben we nu gezien en gedaan. Misschien ooit nog eens, maar voorlopig willen we niet meer die kant op.

Het weer: Zonnig, 30 graden.
 

TERUG NAAR PLANNING