Ierland 2018

Vrijdag 27 april 2018
Ring of Kerry, cliffs en schapen op de weg
Toen ik om 6 uur het gordijn open deed was het zwaar mistig. Gelukkig bleek het geen mist te zijn maar condens op het raam.... Het weer in Ierland is niet geweldig. Hopelijk komt de zon nog een beetje uit vandaag.
We hadden om 8:00 uur het ontbijt geregeld. Dit was het minste ontbijt tot nu toe, er was zo goed als niks buiten het bestelde ontbijt om, geen fruitsalade, geen kaas of vlees, geen zelfgemaakte jammetjes, de jus was niet lekker. Jammer. Morgen doen we het anders.
We reden weer zo rond half 10 weg, eerst naar de Aldi "om de hoek" voor wat Aeros (maar dan eigen merk) en een kip-bacon salade voor vandaag.

De weg ging van Kenmare naar Killarney en wat een schitterende weg is dat zeg. Jammer dat het bewolkt was en af en toe zelfs druppelde, morgen gaat ie in de herkansing. Bovenop de berg zijn we héél even gestopt voor een foto en nog eens bij de Ladies View. Hier hebben we een stuk coffee cake gedeeld, deze was alweer anders. Toen we weer buiten kwamen was het niet meer aan het regenen en hingen de wolken wat hoger.
Bij Torc Waterfall stonden een paar bussen dus morgen kijken we nog eens.

    

    

    

In Killarney was het een beetje een zooi qua verkeer en werkzaamheden. Het ene hotel na het andere en de rest zijn B&B's, we zijn blij dat we in Kenmare zitten en niet in Killarney! We zijn er gewoon doorgereden op weg naar Killorglin. We rijden de Ring of Kerry tegen de klok in want dan zou je de beste views hebben. Al met al vond ik het tegenvallen qua schoonheid, Beara was mooier, de weg van Kilbrittain naar Mizen Head ook.
In Portmagee ben ik op een parking gaan staan zodat we in de auto wat konden eten en drinken, nérgens kon ik stoppen! Er waren welgeteld twee stopplaatsen langs de route zodat je over de baai naar Dingle kon kijken. Het begon me een beetje te irriteren.

    

    

Bij Portmagee gaat de brug naar Valentia Island, hier is de aanleg begonnen van de telegraaflijn naar Noord Amerika (Newfoundland).
Vandaar reden we naar de Kerry Cliffs, er was een mooie parking bij (en wc's) waar je wel wat moest betalen. Het was een kleine wandeling en dan kon je van rechts naar links een stuk over de kliffen lopen voor geweldige uitzichten! Werkelijk prachtig! We hebben er een aardig tijdje doorgebracht.

    

    

    

    

    

De weg verder ging recht de berg op, zo, de auto trok het maar net, en toen weer naar beneden. We hadden al besloten niet ook de zuidkant van de Ring of Kerry te doen maar door de bergen terug te rijden. Kleine weggetjes tot bij Waterville en toen recht het binnenland in naar de Balaghasheen Pass. De hoogste berg van Ierland ligt hier in de buurt, met sneeuw er op. Vooral het laatste stukje zagen we niemand meer, het was mooi! Aan de andere kant van de Pass liepen opeens 2 lammetjes en een schaap met lam op de weg. Tja. De weg naar Ballaghbeama Gap was ook mooi, en weer schapen en zelfs een koe op de weg. En gelukkig op de goede momenten een tegenligger.

    

    

    

Uiteindelijk waren we weer terug in Kenmare waar we wilden kijken of we fish & chips konden eten, niet dus. Toen zagen we een afhaal Chinees en hebben we wat voorgerechtjes meegenomen die we op de kamer hebben opgegeten.

De rest van de avond dingen uitgezocht op de laptop voor morgen en zo. En toen ging de piep van het rookalarm, de batterij was op. Gelukkig was het nog niet laat en heeft Frank hem vervangen. Vroeg gaan slapen. Heerlijke bedden!!

Zaterdag 28 april 2018
Slea Head Drive, hagel en een bootje
Ik ben weer om half 7 opgestaan, verslag van gisteren gemaakt, met Jacky gechat en om 8 uur gingen we weer ontbijten. Helen was vandaag wat toegankelijker zal ik maar zeggen. Voor ontbijt had ik vandaag de full Irish en Mariecke fruitsalade, we hebben gedeeld. Toast erbij, lekker.
We vertrokken vroeger, maar het instellen van Ken, tja, het kost wat tijd met de tussenstops. En toen had ie opeens alles verwijderd en kon Mariecke weer opnieuw beginnen...... We zijn eerst nog even naar de Aldi gegaan voor lemon curd voor thuis.

We reden weer de mooie weg naar Killarney, even een foto gemaakt bij Ladies View (de wolken hingen weer wat hoger vandaag) en gestopt bij Torc waterfall. En alweer Amerikanen, ook in de B&B zaten nu 2 stellen Amerikanen, wat doen die hier????

    

    

Van Killarney (vanwege de lange rit vandaag hadden we besloten hier niet te stoppen) reden we naar Dingle, een hele mooie weg. In Dingle zijn we gestopt en hebben we op een muurtje in de zon een fish & chips gedeeld, lekker. Ook hier veel bussen, met Amerikanen. Bij de SuperValu hebben we wat te drinken gekocht en een beignet. Toen zijn we begonnen aan de Slea Head Drive, een prachtige weg, en gelukkig hadden we zon. En gelukkig reden de bussen dezelfde richting als wij!! En meer stopplaatsen langs de Drive.

    

    

    

    

Vanwege de tijd hebben we alleen het laatste stukje overgeslagen en zijn weer naar Dingle gereden, hier namen we de weg over Connor Pass (ook weer mooi en er hingen flarden van wolken) richting Tralee. In Tralee hadden we willen uitstappen maar we kregen hagel- en hoosbuien over ons heen en het werd ook al later. Dus Tralee moesten we vergeten.

    

    

    

    

De rit ging verder naar Tarbert waar we 45 minuten op de ferry hebben moeten wachten, we waren de eerste in de rij. Volgens "Ken" zouden we pas na 18:00 uur aankomen in de B&B en dus hebben we Nicola een mailtje gestuurd.
Het boottochtje over de Shannon duurde 20 minuten en wij mochten ook weer als eerste er af. Ik had nog even op de kaart gekeken maar Mariecke stuurde me helemaal om, ik had het idee dat "Ken" het niet goed deed en toen heeft Mariecke zelf de route bepaald. Bleek dat ze de verkeerde Wild Atlantic Lodge had ingebracht, en toen zaten we opeens vlakbij.

    

We kwamen net voor 18:00 uur aan.
De ontvangst dooor Nicola was allerhartelijkst, we hebben weer een prachtige familiekamer en alles in dit huis is super qua inrichting, met heel veel aandacht voor detail. Ze liet ons de ontbijtkamer en lounge zien, uitzicht op de oceaan. Haar man en een Engelse gast zaten in de lounge waar we even mee hebben staan praten.
Toen hebben we wat bagage naar binnen gebracht en zijn we thee gaan drinken in de lounge. Nog wat met de Engelse gepraat. En toen weer naar de kamer, gechat met Jacky, foto's gedaan en Mariecke ging in de lounge tekenen. Ons eten was aardappelsalade met crackers maar de salade bleek niet meer goed, dus ons avondmaal was een klein zakje chips en wat crackers.....

    

    

De bedden en kussens hier zijn geweldig, en ook de douche was science fiction voor ons. Allebei hebben we van de douche genoten! Op tijd gaan slapen.

Zondag 29 april 2018
Cliffs, een Nationaal Park en weer naar het eind van de wereld
Wat een super comfy bed en kussens, het voelde alsof ik in watten lag te slapen!
Zoals elke morgen was ik weer vroeg wakker om even het verslag te schrijven, met Jacky te chatten en wat dingen op te zoeken.
We gingen net na 8 uur naar beneden voor ons Continental ontbijt. We zijn benieuwd. Nicola, perky as ever, ontving ons, de zon scheen volop buiten en we hadden een super snoezig tafeltje. De buffetkast lag hélemaal vol met dingen voor het ontbijt. Granen, jams, yoghurts, gekookte eieren, vleesbeleg, kaas, gerookte zalm, fruit, etc, etc. Werkelijk te veel! Toen kregen we nog verse scones, toast en soda bread. En toen kregen we ook nog, tot onze verbazing, een groot bord met een ontzettend lekkere pannenkoek, met daarbij vers fruit, berry compote en syrop. En alles zo ontzettend goed verzorgd, geweldig!

    

    

We hebben nog even gekletst met Nicola en haar man Clement en na het ontbijt afscheid genomen. Wat een lieve mensen!! Hier hadden we best langer willen blijven.
Buiten heeft Mariecke "Ken" weer ingesteld. Ondertussen ben ik gaan rijden naar de Cliffs of Moher want ik wilde graag de meutes en bussen voor zijn. We waren rond 9:15 daar en er stond al een bus, niet te geloven, het gaat pas om 9:00 uur open! We zijn eerst naar het Visitor Center gelopen, even naar de wc en Mariecke heeft in het winkeltje gekeken, leuke dingen maar heel duur. Wel een broodje gekocht voor de lunch. Toen zijn we naar de Cliffs gelopen.
Best mooi, maar de afstand tussen waar we stonden en de afgrond was best ver en de muur ervoor best hoog. Dus minder "eng" dan de Kerry Cliffs. Wij vonden de Kerry Cliffs ook mooier, afwisselender.
Al met al zijn we er niet eens heel lang geweest, ik wilde ook graag doorgaan zolang het zonnig was. De wolken begonnen al te komen.

    

Toen reden we kleine weggetjes door Burren NP. Het Ierse NP systeem is bizar, er is geen ingang, er stond geen bord van "you are now entering The Burren NP" of zoiets, je kunt een NP alleen bekijken door lange wandelingen te maken. Gelukkig ging deze weg wel door het NP heen. Licht grijze stenen. We zijn gestopt bij een oud fort (een ronde muur) waar de entree best hoog was en we dat het niet waard vonden. We hebben er wel iets te schnebbelen gekocht in het cafe. Er lagen allemaal kalfjes buiten.

    

    

Iets verderop lag de Poulnabrone Dolmen, prima parking erbij, niet te druk en ik vond het ook mooi. Je ziet wel hopen oude stenen in de velden en dat blijkt dan volgens de kaart een oud fort of zo te zijn, maar het valt gewoon niet op tussen de andere oude stenen, LOL.

    

    

    

Er was een uitkijkpunt waar ik nog wat foto's heb genomen en toen gingen we de berg weer af richting kust. Ik vond het wel een mooie weg, richting Galway, maar ook hier weer nergens een plek waar je kunt stoppen voor een foto.

    

We reden om Galway heen en ik had gezien dat er bij de randweg een Lidl was zodat we iets konden kopen. Maar we zagen hem niet en toen ben ik richting centrum gereden. Mariecke heeft "Ken" ingesteld op supermarkt en die stuurde me een onmogelijk weggetje in, maar Renée is niet gek en gebruikt ook haar gezonde verstand, dus kwamen we door het centrum en dat zag er leuker uit dan Cork. Uiteindelijk bij een winkelcentrum tegenover de Lidl geparkeerd. Het was poepdruk overal. Ik dacht dat de katholieke Ieren zich wel aan de zondagrust zouden houden, nee hoor, alles is open en iedereen gaat shoppen, ontzettend druk was het!!
We zijn eerst bij de MacDo koffie en een shake gaan halen en toen heel snel naar de Lidl en weer heel snel weg daar.

De weg naar Clifden was erg mooi, héééél veel meren, maar geen foto's (nou, eentje dan) omdat ik nergens kon stoppen. Ook zagen we de bergen weer van Connemara NP. In Clifden was meer levendigheid dan ik had verwacht, en aan het begin van het dorp, wat zien we daar: een Aldi en Lidl naast elkaar..... Dus we hadden rustig de tijd voor allebei de winkels, onze voorraad voor thuis wordt groter.

We waren rond 16:30 bij de B&B, rustig gelegen buiten het dorp. De eigenaresse was er niet maar we werden opgevangen door haar schoonzoon waar ik nog mee heb staan kletsen. We hebben een nóg grotere kamer, een dubbel bed, 2 enkele bedden, een zitkamer en een grote badkamer, en overal uitzicht naar de oceaan! Ik ben later nog even naar de eigenaresse gelopen, even mijn gezicht laten zien, ik had verwacht dat zij zich even zou melden, maar nope. Tja, verschillen in de B&Bs zijn er wel. We moesten hier weer ons ontbijt doorgeven dus dat hebben we gedaan.

    

De rest van de avond aan de laptop, gechat, maar ook tv gekeken via Canal Digitaal, wat ontzettend fijn dat dat nu kan!!

Klik hier voor het vervolg van onze reis.