Ierland 2018

Maandag, 21 augustus 2017
Cadeautje voor Mariecke
Nadat Emma was geslaagd voor haar BAC, hebben zij en ik samen een klein tripje gemaakt naar Cardiff.
Mariecke heeft nog niks met me gedaan maar dat kwam ook wel omdat Mariecke van die absurde ideeën heeft. Nu gaat Emma met ons naar de Verenigde Staten en heb ik bij Mariecke een balletje opgegooid of ze met me naar Ierland zou willen. Ze houdt niet van druk, niet van warm, niet van grote steden, dus Ierland leek me wel ideaal. We kunnen er met de boot en eigen auto makkelijk naartoe, dus ja, we gaan naar Ierland.

Ik heb zojuist de ferry geboekt. Op 21 april rijden met de eigen auto naar Cherbourg om de nachtboot naar Rosslare te nemen. Terug varen we op 4 mei met de nachtboot van Rosslare naar Roscoff. Op haar verjaardag komen we dan thuis, net op tijd voor de taart zal ik maar zeggen. LOL.

Nu nog dingen uitzoeken en na de Amerika-vakantie kijken voor accommodaties. Liefst wil ik 1 nacht in Oost Ierland (Kilkenny) en de laatste 2 nachten in Dublin. De andere dagen wil ik verdelen tussen Kenmare/Killarney en Galway. Aan de westkant van Ierland is veel natuur te zien. Op die 2 plekken zoeken we dan een huisje.

Maandag, 5 november 2017
De route is rond
Een week geleden zijn Jacky, René, Emma en ik thuis gekomen van onze 7-weekse road trip door het zuidwesten van de USA. Mariecke was helemaal alleen thuis in Frankrijk. En dus was het tijd om nu eens te gaan kijken naar de trip die we samen gaan maken naar Ierland.
Ik had contact opgenomen met twee in Ierland gespecialiseerde bedrijven en de prijsopgave van de een vond ik veel te duur, en de ander zei dat ze nu nog niks konden boeken. Nou ja, dan kijk ik toch zelf.....
Ik ben gewoon begonnen bij het begin, Google Maps erbij en accommodaties zoeken. Ik heb afgezien van huisjes, want die zijn vaak niet op elke dag van de week te huur en ik had wel zin in B&B's, dan heb je een heel uitgebreid ontbijt, parking en wifi inbegrepen. En de prijzen zijn prima!

Wat ik nu heb geboekt:

22-4: Fern Hill Guest House in Tramore
23 en 24-4: Bridgeview Farmhouse in Kilbrittain
25-4: Island View House in Glengarriff
26 en 27-4: Old Church House in Kenmare
28-4: Wild Atlantic Lodge in Lahinch
29-4: Atlantic View B&B in Clifden
30-4 en 1-5: Maldron Hotel in Galway City
2 en 3-5: Coolakay B&B in Enniskerry

Ik heb een road atlas besteld van Ierland, kunnen we de route meer uitwerken.

Woensdag, 27 december 2017
What to see and what to do
Ik ben nu ook begonnen aan een gedetailleerde route van B&B naar B&B. Jacky heeft voor ons wat uitgezocht van stadswandelingen in Cork, Galway en Dublin. Dublin staat nog niet vast, maar dan hebben we in elk geval al een wandeling als we inderdaad besluiten om er een dagje te spenderen.
Er zijn in elk geval wat dingen die we zeker gaan doen, kastelen (o.a. Blarney Casle), Mizen Head, de Cliffs of Moher, kust, Ring of Kerry etc. Ik heb er wel zin in!
Ik heb de road atlas gekregen en gebruik hem bij het plannen, maar Jacky heeft als kerstcadeautje van de SARL een TomTom gekregen en die gaan Mariecke en ik ook gebruiken, als we weten hoe het moet, LOL.

    

    

Zaterdag 21 april 2018
Een stukje rijden en een stukje varen
Mariecke is gisteren geslaagd voor haar Code, hoera!!
Ik had bedacht dat we zo rond 14:00 uur thuis zouden vertrekken, dan zouden we nog ruim op tijd in Cherbourg zijn. Maar ons kent ons en jawel, we reden om 11:50 uur thuis weg. Het was de hele week al ruim boven de 30 graden maar voor Ierland verwachten we iets van 13 graden, ik heb winterkleren ingepakt. Vanochtend hebben we nog wat in de zon gezeten, wat kleine dingetjes gedaan en de laatste tassen in de auto gezet. Jacky had nog een quiche Lorraine voor ons gemaakt, die eten we vanavond en morgen op.

De route ging via Nantes, Rennes, Avranches en St. Lô naar Cherbourg. Ik heb onderweg 3 keer gas getankt, nou ja, de 2e keer duurde het ongeveer een kwartier voordat ik vijf liter erin had, toen ben ik gestopt. Aan het begin van Cherbourg ligt een Centre Commercial met een Auchan en daar heb ik nog GPL  kunnen tanken. We zijn er ook even de winkel ingegaan om een sandwich en salade te kopen. Het was toen rond de 18:00 uur. Toen we binnen waren hoorden we het buiten hozen. De hele weg hadden we prima weer gehad maar bij Cherbourg hing een zwarte lucht. We hebben ons eten in de auto opgegeten met zicht op het onweer. Toen zijn we naar de Burger King om de hoek gereden waar we een ijs hebben gehad, even de e-mails gecheckt en wat tijd door proberen te komen, we waren natuurlijk ook erg vroeg.

Toch zijn we om rond zeven uur naar de boot vertrokken, Google Maps gaf nl. aan dat we er een half uur over zouden doen, nou mooi dat we er in 10 minuten waren. En we waren echt niet de eersten...... Het boarden duurt even, voordat al die auto's, bussen en vrachtwagens erin staan. Wij moesten nog een verdieping omhoog en staan nu als laatste in de rij op dek 4. Twee koffertjes en de koeltasjes mee en een dek omhoog gelopen waar we de lift naar dek 8 namen waar onze hut ligt. We kregen op het vaste land al de sleutels, handig! We hebben hut 8164, twee bedden, badkamer en een raam, dat wilde ik wel graag.

    

    

Na ons een beetje te hebben geïnstalleerd zijn we wat rond gaan lopen, eerst even buiten langs en toen naar dek 7 waar de restaurants en bars liggen. We zijn eerst gaan kijken en uiteindelijk bij de eerste lounge blijven zitten met een sapje en een tonic. Daarna nog even naar de winkel op dek 5 waar ik een zakje fudge met Irish Cream heb gekocht.
Op het hele schip is geen stopcontact te vinden dus je kunt niks opladen. In de hut is ook geen wifi, maar wel in de openbare ruimtes. Er werd omgeroepen dat je niet naar buiten mocht gaan omdat er een heel hevig onweer was.

    

Ik heb nog een stukje quiche gegeten in de hut en het verslag gemaakt, Mariecke is aan het einde van de gang gaan zitten, daar had ze wel wifi. Dadelijk nog een spelletje op de tablet, een pilletje en dan (hopelijk) lekker slapen. We hoeven niet vroeg op want we zitten zo'n 17 uur op dit ding..... Morgenmiddag komen we in Eire.

Zondag 22  april 2018
Voet op Ierse bodem
Ik werd om half 7 wakker maar heb daarna nog een uur geslapen, gelukkig. Mariecke sliep nog en ik ben in Café Lafayette een beker koffie gaan halen, een sandwich en een banaan voor "'t kind". Terug naar de hut waar Mariecke ook al aangekleed was. We hebben wat gegeten en gedronken en zijn daarna toch maar weer naar dek 7 gegaan en hebben een tijd bij Lafayette gezeten met koffie. Ik heb later nog een broodje met jam gehaald.
Het was buiten grijs en grauw, oef. Rond een uur of tien zijn we terug gegaan naar de hut, ik heb nog even m'n ogen dicht gedaan en Mariecke is in de hal haar mobiel gaan opladen. We hebben wat stopcontacten gevonden (voor de stofzuigers). Haar mobiel was zo goed als leeg. Na een uurtje ben ik erbij gaan zitten, tablet opladen en even met de laptop op internet. Buiten was het tot mijn stomme verbazing helemaal blauw geworden...... Hopelijk blijft het zo!

    

We hebben daar een tijdje gezeten, wat op internet gekeken etc. Op een bepaald moment zijn we toch weer even gaan lopen, naar het bovenste dek, het zogenaamde "Sundeck". We zagen Ierland liggen, bergen en windmolens. Ik ben even terug naar de hut gegaan om mijn fototoestel te halen. We hebben er nog met een Fransman gepraat.
Toen weer naar dek 7 voor iets te eten en drinken, Mariecke weer wat fruit en ik weer een broodje met jam. Terwijl we daar zaten werd er wat omgeroepen maar we konden het niet verstaan door schreeuwende kinderen, oef. We vonden het mooi geweest en zijn naar de hut gegaan, klaar om te vertrekken. We hebben de bedden netjes afgehaald, scheelt de poetsdame weer wat werk, ze was er blij mee. Koffertjes gepakt en naar dek 5 gegaan. We hebben maar even hoeven wachten en toen mochten we naar dek 4 waar de auto stond. Er was nog héél veel plaats vrij op het autodek! Wij stonden mooi aan de rand, de achterste auto. Al met al waren we precies om 15:00 uur van de boot af. Oei, en dan is het links rijden. De weg was breed en goed, bij de eerste rotonde is het even uitkijken omdat het tegennatuurlijk voelt, links om.

Vlak voor Wexford zijn we afgeslagen op de N733 richting Duncannon. Een stuk smaller en vooral Mariecke vond het eng omdat zij nu de tegenliggers langs zich had. Ik vond het wel meevallen.
Het viel me meteen op dat alles hier verzorgd is, de huizen, tuinen etc. Dat zie je in sommige landen wel anders. En héél veel B&B's!
Een 10 km voor Ballyhack zijn we naar Tintern Abbey gegaan, dat lag praktisch langs de weg. Een mooie abdij ruïne, best indrukwekkend en dan vooral binnen. Er was een tea room bij dus we hebben thee gedronken en een stuk Toblerone cheesecake gedeeld, was erg lekker!

    

    

Toen we vertrokken ging de Abbey dicht dus we waren er mooi op tijd geweest. Omdat het al ruim 16:00 uur was besloten we niet ook nog naar de Walled Garden te gaan. We reden naar Ballyhack waar we met het pontje over het water ziijn gegaan naar East Passage. En vanaf daar werd de weg toch wel een stuk smaller......

    

    

Onze bestemming was de B&B Fern Hill House in Tramore. We konden het het laatste stukje niet vinden met de TomTom, sodeju wat mis ik een goede kaart!!! We reden een woonwijk in en daar liep een ouder stel dus besloten we te vragen, bleken het Fransen te zijn, waaaattttt?? We reden weg en ik stopte bij een uitrit zodat Mariecke de Tom kon instellen op het adres. Toen reed ik weer de woonwijk uit en zag dat het stopbord aan de verkeerde kant van de weg stond. Ik zei "Mariecke, ik rijd rechts"!! We hadden het allebei niet in de gaten. Toch maar kijken in de winkel voor een papiertje en plakband en dan iets op het stuur plakken!
De B&B was toen snel gevonden. We werden vriendelijk ontvangen door Ann, de eigenaresse, in de lounge. We hebben wat gekletst en toen nam ze ons mee naar kamer 5, een enorme kamer, de family room. Ik heb een dubbel bed en Mariecke heeft haar eigen kamer met 2 bedden, en dan uiteraard een mooie badkamer. We wilden eerst meteen even naar de supermarkt om wat eten en drinken te halen, het was ondertussen al 18:30 uur. De Tesco was nog net open en we hebben wat salade's en yoghurt gehaald. Toen aan de overkant naar de Lidl voor ice tea, een sandwich en eiersalade.
Toen weer naar huis. Ann kwam ons nog een tray brengen met thee, koekjes, crackers met brie en kleine bakewell tarts. Lekker voor na het eten!

    

    

Ik heb nog wat gechat met Jacky en een reservering afgehandeld. Ik dacht op een bepaald moment dat het al half 11 was, bleek het later de Franse tijd te zijn, dus, we zijn redelijk vroeg gaan slapen. Ik nog even gedoucht.
We hebben voor morgen het ontbijt moeten bestellen en we hebben 8:45 aangegeven, dus niet echt vroeg. De tijd ervoor was ons te vroeg.
Er schijnen nu ook Canadese gasten te zijn uit Victoria, kleine wereld hoor.

Maandag 23 april 2018
De Copper Coast en Lismore Castle
Ik werd om 6:15 wakker en ben nog even blijven liggen. Toen het verslag getypt en een beker latte gemaakt. Er staan tea/coffee making spullen op de kamer. Het verslag van gisteren gemaakt en alles bijgewerkt wat bijgewerkt moest worden, en uiteraard nog even met Jacky gechat.
We gingen op tijd naar de ontbijtruimte, die zag eruit om door een ringetje te halen. We waren de eerste gasten en het was al 8:45 uur. We hadden gisteren Irish breakfast besteld, ik de full en Mariecke de kleine. Ohhhh wat lekker, de white pudding was "delish" en uiteraard de worstjes en bacon ook. Er lag verder nog heel veel fruit, yoghurt, cereals, brood etc. etc. Keuzes, keuzes...... Toen kwamen de 2 heren uit Engeland binnen, gezellig gekletst en als laatste kwamen de Canadezen uit Victoria binnen. We hebben er toch zo'n beetje een uur gezeten dus we waren niet echt vroeg weg.

We reden eerst een stuk van de Copper Coast Route, het was behoorlijk onstuimig weer maar als het goed weer is dan zijn de uitzichten geweldig!
Bij Fenor zijn we de Bog Walk gaan doen, over boardwalks door een moerasgebied. Er was een stukje gewoon over een graspad waar modder lag en jawel, Mariecke liep net verkeerd en zakte aardig in de drab. Dus bij de auto haar schoenen maar even schoon gemaakt en droge sokken aan gedaan.

    

Onderweg naar Dungarvan kwamen we nog langs een ruïne van een kopermijn, we zijn er even uitgestapt maar ik waaide zowat uit mijn jas.
Toen doorgereden naar Dungarvan. Hier zijn we even naar de SuperValu geweest voor plakband en hebben we een klein rondje gelopen. Het stelde niet heel veel voor.

    

De volgende bestemming was Lismore Castle & Gardens, het kasteel is niet te bekijken want het is bewoond, maar de tuinen wel. We zijn naar de Uppper Gardens gegaan en omdat het net miezerde zijn we naar de Art Gallery gegaan. Grappig, hier hingen 8 schilderijen van dezelfde schilder en ik vroeg meteen aan de jongen in de zaal of het allemaal dezelfde waren. Hij vertelde dat iedereen dat vraagt. We hebben een hele tijd staan praten, dat was wel leuk.
Ze vertelden ook dat het gisteren en eergisteren goed weer was "and that's the end of summer then". Oef, ik hoop het toch van niet. Ze schijnen hier ook héél veel regen en sneeuw te hebben gehad, een tuinman vertelde dat de natuur een maand achter lag op normaal.
De tuinen zijn schitterend en het kasteel is ook indrukwekkend, enorm groot en in goede staat.
Bij de Art Gallery hebben we wat gedronken voordat we de tuinen inliepen, en warempel het wad droog.

    

    

    

    

    

    

We besloten gewoon naar de B&B te rijden want echt snel kun je hier op de meeste wegen niet rijden. De Ieren zijn wel vriendelijk, en rijden ook netjes en beleefd. We kwamen om 16:30 uur bij Bridgeview Farm B&B en er lag een briefje voor ons waar onze kamer was en dat we iets te drinken konden maken en er lag fruit cake. We hebben wat uitgepakt en zijn beneden gaan zitten. Helaas lagen er geen lepeltjes en melk en was de suiker op, dus we hebben gewoon gewacht totdat Marianne terugkwam, dat was een uurtje later. Ik ben begonnen aan de mails, 2 reserveringen hoera, en toen hebben we nog wat met Marianne gepraat. Jemig ze praat ontzettend snel en we verstonden niet alles. Hier woont ook een agrarische student en toen ik later aan de eettafel ging zitten werken toen zat hij daar ook, Connor, en we hebben ook nog een hele tijd zitten kletsen. Maar ook hij sprak behoorlijk plat Iers.

Uiteindelijk hebben we op de kamer gezeten en heb ik nog wat gewerkt. We hebben een veel kleinere kamer dan gisteren natuurlijk, minder luxe ook, maar prima verder. In elk geval 2 losse bedden.
Op het eind van de dag was het weer blauw, maar ja, dan heb je er niet veel aan. De weg naar deze farm was trouwens een karrenspoor.....

    

Buiten de fruit cake hebben we wat eiersalade (Mariecke) en tonijnsalade (ik) gegeten, met broodstengels.

Dinsdag 24 april 2018
Cork city
We hadden doorgegeven dat we om 8:30 zouden ontbijten dus we waren twee minuten eerder in de ontbijtruimte. we waren op dat moment de eersten. Marion begon met "voorgerechten" op de tafel te zetten: scones, jams, Ierse kaas, fruitsalade, rabarbercompote. Dat was eigenlijk al genoeg! Toen kwam ze de bestelling opnemen...... we zouden een Iers ontbijt delen. Dus terwijl wij al zaten te eten was zij de rest aan het maken. Het was weer heerlijk, maar met zo'n ontbijt kun je niet vroeg vertrekken. We zaten dan ook pas rond 10 uur in de auto. Voordeel is wel dat je langer de tijd neemt voor het eten en dat je pas laat gaat lunchen.

Cork zouden we vandaag doen, het regende ontzettend, in Cork al iets minder. Ik had een parkeergarage tegenover de Tourist Information uitgezocht maar ik bleek er vanaf mijn kant niet in te mogen, dus moest ik op gevoel door het centrum rijden, links.... dat was effe stressen. Gelukkig heb ik een goed richtinggevoel en had ik aan het begin van het centrum een garage bij City Hall gezien. Door de eenrichtingswegen was het even lastig, maar we kwamen er. Het was er druk en we stonden helemaal bovenaan.
Van daar liepen we naar het centrum en uiteraard had Mariecke de kaart in de auto laten liggen dus we zouden het wel weer "wingen". We vonden de English Market mooi, een oude markthal met leuke kramen, ook hier zie je de gluten free en vegan dingen overal. Verder was Cork niet veel aan, we hebben geen mooie oude gebouwen gezien, zelfs de kathedraal konden we niet vinden. We zijn nog in de Primark geweest, die heet hier trouwens Penney's, en hebben ondergoed en sokken gekocht. We hebben laat geluncht bij de Burger King, lekker. Oh en thee gedronken bij Starbucks, Mariecke een speciale thee, ik een gewone Engelse breakfast tea, daar kunnen ze niks aan verkeerd doen.

    

    

Op weg terug naar de auto kwamen we nog langs een sushi-bar waar Mariecke sushi voor vanavond heeft laten maken. En toen terug naar de B&B. We zijn niet naar het kasteel gegaan, sowieso niet vanwege het weer, maar het zou ook betekenen dat ik twee keer door het centrum zou moeten rijden.
De weg terug is 44 km en je rijdt er 50 minuten over. Het schiet niet op zal ik maar zeggen, smalle wegen met veel bochten.
Overigens vinden de Ieren dat sommige verkeersregels "suggestions" zijn en houden ze zich er niet altijd aan. Ze rijden wel netjes en beleefd (tot nu toe), als je iemand langs laat gaan dan flashen ze even hun alarmlichten om dankjewel te zeggen, aardig toch!

Thuis de e-mails gedaan, administratie, gechat met Jacky en that's it. Er zijn nog drie gasten aangekomen, ook al Amerikanen, vijf nu in totaal.
We hebben nog een hele tijd met Marion gepraat over de business kant van ons werk, altijd interessant.

Woensdag 25 april 2018
Drombeg Circle, Mizen Head en weer een andere B&B
Ik word elke dag rond 6 uur wakker maar blijf dan nog even liggen. Ik heb de mails bekeken en het verslag van gisteren gedaan. Ontbijt was weer om 8:30 uur en vandaag kozen we allebei, naast de "voorafjes" voor de gerookte zalm. We kregen een gebakken ei met 3 zalmrolletjes gevuld met een roomkaas met bieslook. Lekker, maar ik ga liever voor de full Irish en Mariecke ook.

We hebben om 9:00 uur de laatste dingen in de auto gezet en afscheid genomen van Marion. Mariecke probeerde voordat we wegreden alles in te voeren in Ken, maar hij kent niet zoveel bezienswaardigheden zo lijkt het wel. Het is flink zoeken. Uiteindelijk reden we na half 10 weg, op weg naar Drombeg Stone Circle.
De route was schitterend, meestal kwam de zon te voorschijn en we hebben prachtige baaien gezien, de kleuren waren geweldig. Wat een prachtig gebied hier!

Bij de Drombeg Stone Circle waren zowaar andere toeristen. Dit lag op een prachtige plek, uitzicht en in de zon zag het er heel mooi uit. Je ziet dat ze ook hier heel veel regen hebben gehad afgelopen maanden, alles is drassig. Iedereen vertelt er over.

Via hele kleine weggetjes kwamen we weer op de N71 en hebben we nog gestopt bij een uitkijkpunt. Een stukje verder lag een oud "altar" langs de weg, aan de baai. Mariecke waaide zo'n beetje uit haar kleren! Maar het was prachtig!

Verder gereden naar Mizen Head (spreek uit als Mizzen), gelukkig hadden we ook hier net zon zodat we mooie foto's konden maken. We zijn over het bruggetje gelopen, onder ons in het water lagen zeehonden, leuk! Op het eind van het bruggetje waaide ik er bijna vanaf! De wind gierde door de kloof en het geluid was angstaanjagend. We zijn vanwege de wind niet naar de open top gelopen, dat vonden we geen goed idee. Dus zijn we terug naar boven gelopen en hebben we in het bijbehorende cafe gaan lunchen, Mariecke wat frietjes en ik overheerlijke seafood chowder, yum! De prijzen vallen me in Ierland ook mee, het lijkt op de prijzen in Engeland maar hier is alles natuurlijk in Euro's.

De route ging verder richting Bantry en de heuvels worden hier hoger. In Bantry zijn we uitgestapt, eerst even bij de Tourist Information gaan vragen naar een brievenbus voor de ansichtkaarten. En toen regende het weer. Maar alweer kort, we zijn in een leuk cafe thee/chocomel gaan drinken en hebben een stuk coffee walnut cake gedeeld, zo zeg, dat was lekker!
Toen nog even een winkeltje in waar we een nieuwe beker voor René hebben gekocht en hebben staan kletsen. Ieren zijn erg vriendelijk en wij ook!!

Aan het eind van Bantry ligt een gloednieuwe Lidl dus daar hebben we wat boodschapjes gedaan, een salade voor vanavond en ook wat spul voor thuis.
Het was toen nog een stukje naar Glengarriff, ook dat ligt weer prachtig aan een baai. We vonden de B&B (Island View House) makkelijk en werden vriendelijk ontvangen door Imelda. Onze kamer is groot met alweer een dubbel en een enkel bed. We hebben uitgepakt en hebben daarna in de lounge thee/koffie gedronken en gekletst met Imelda. Er is nog een stel (3p) Zwitsers uit de Jura, dus daar hebben we even Frans mee gesproken.
Daarna op de kamer wat gelaptopt. Mariecke wilde om 22:00 uur al gaan slapen, LOL.
Morgen de bergen door en maar een klein stukje rijden. Die Amerikanen van gisteren doen Ierland in 2 dagen, pffff.

Donderdag 26 april 2018
Healy Pass, meren en Kenmare
Het ontbijt hadden we voor 8:00 uur gevraagd. De Zwitsers kwamen ietsje later. Het was weer lekker, de Ierse kazen smaken me ook goed! Vandaag hadden we een croissantje erbij en verse (water)meloen, heerlijk!

We vertrokken zo rond half 10 om een stuk van de Ring of Beara te rijden. We reden langs de baai tot de splitsing bij Adrigole, hier gingen we de bergen door en over. Er was zo goed als geen verkeer maar wel veel langharige schapen die los liepen. Een prachtige weg en weer eens wat anders dan de zee. Omdat er geen verkeer was kon ik af en toe eens gewoon stoppen op de weg want het valt tegen dat er geen stopplaatsen zijn gemaakt.

Aan de noordkant van de bergen zijn we eerst nog richting westen gereden tot aan Ardgroom waar we ook nog een afslag zagen naar Glenbeg Lake. Een 1-auto breed weggetje naar een meer dus. Het was er wel mooi.

Op de kaart die we hadden stonden nog 2 stone circles aangegeven, eentje konden we niet vinden (alles staat slecht aangegeven) en de 2e lag op het eind van een karrenspoor en bleek in iemands tuin te liggen. Nou was ie prima vanaf de weg te zien, maar toch. De eigenaresse kwam naar buiten en zei dat we de tuin in mochten als we betaalden..... Het leuke was dat de Zwitsers ook daar stonden. We hebben nog eventjes staan kletsen.

Toen weer dezelfde weg terug omdat we naar Derreen Gardens wilden gaan. Hier hebben we eerst wat geschnebbeld, een stuk carrot cake en coffee walnut cake. En toen de tuinen in. Viel tegen, het was meer een bos, weinig bloemen en niet wat we onder tuinen verstaan. Daarbij was het ook nog best prijzig voor een wandelingetje door een bos.

Toen zijn we verder gereden op zoek naar Gleninchiquin Park, oef. We reden langs mooie meren maar konden helaas niet stoppen. De wweg naar het Park was alweer een karrenspoor. Hier zagen we op een bepaald moment een bordje naar een stone circle maar ook die bleek op privé terrein en zij vroegen maar liefst € 4 p.p., dat vinden we redelijk belachelijk. Bij het park zelf zijn alleen wandelingen en alles is sowieso drab dus we zijn omgedraaid. Gelukkig zijn we op het hele weggetje maar 1 andere auto tegengekomen......

We waren niet ver meer van Kenmare en Jacky had aan het begin nog een parkje gevonden: Reenagross Park. We moesten ergens anders parkeren en zijn er een stukje gaan lopen, het was niet bijzonder. We besloten de auto in het centrum van Kenmare te parkeren en het te verkennen. Leuke winkeltjes en cafe's. We hadden nog niet geluncht en het was al 15:00 uur, dus in een cafeetje hebben we 2 crositini's en een sausage roll gegeten, de crostini's waren "delish". Daarna nog even verder gelopen en weer terug naar de auto.
Het is een leuk plaatsje maar de straten staan compleet vol geparkeerd dus ik heb niet 1 foto gemaakt, zo jammer.

We gingen toen op weg naar een supermarkt voor ons avondeten, weer salades en nog spul voor thuis. We waren daar min of meer om de hoek van de B&B Oldchurch House, waar we naartoe zijn gereden. De ontvangst was vandaag de minste, maar de kamer is prachtig, heel erg groot, weer een dubbel en een enkel bed en een ruime badkamer. In elke B&B zijn de douches aan de krappe kant, 80 x 80 terwijl er vaak plaats is voor wat ruimer, jammer.
Hier kregen we ook geen thee en koekjes of zo, helemaal niks en Helen, de landlady was heel snel weer weg.
Mariecke heeft alle koffertjes en tassen opnieuw ingedeeld want ondertussen konden we niks meer vinden, da's een groot nadeel van rondreizen. De rest van de avond hebben we van alles gedaan, we hebben laat gegeten, gechat met Jacky, Mariecke een tukje gedaan en ik heb SWAT gekeken.

Het weer was in elk geval droog vandaag maar de zon hebben we niet echt gezien.

Vrijdag 27 april 2018
Ring of Kerry, cliffs en schapen op de weg
Toen ik om 6 uur het gordijn open deed was het zwaar mistig. Gelukkig bleek het geen mist te zijn maar condens op het raam.... Het weer in Ierland is niet geweldig. Hopelijk komt de zon nog een beetje uit vandaag.
We hadden om 8:00 uur het ontbijt geregeld. Dit was het minste ontbijt tot nu toe, er was zo goed als niks buiten het bestelde ontbijt om, geen fruitsalade, geen kaas of vlees, geen zelfgemaakte jammetjes, de jus was niet lekker. Jammer. Morgen doen we het anders.
We reden weer zo rond half 10 weg, eerst naar de Aldi "om de hoek" voor wat Aeros (maar dan eigen merk) en een kip-bacon salade voor vandaag.

De weg ging van Kenmare naar Killarney en wat een schitterende weg is dat zeg. Jammer dat het bewolkt was en af en toe zelfs druppelde, morgen gaat ie in de herkansing. Bovenop de berg zijn we héél even gestopt voor een foto en nog eens bij de Ladies View. Hier hebben we een stuk coffee cake gedeeld, deze was alweer anders. Toen we weer buiten kwamen was het niet meer aan het regenen en hingen de wolken wat hoger.
Bij Torc Waterfall stonden een paar bussen dus morgen kijken we nog eens.

In Killarney was het een beetje een zooi qua verkeer en werkzaamheden. Het ene hotel na het andere en de rest zijn B&B's, we zijn blij dat we in Kenmare zitten en niet in Killarney! We zijn er gewoon doorgereden op weg naar Killorglin. We rijden de Ring of Kerry tegen de klok in want dan zou je de beste views hebben. Al met al vond ik het tegenvallen qua schoonheid, Beara was mooier, de weg van Kilbrittain naar Mizen Head ook.
In Portmagee ben ik op een parking gaan staan zodat we in de auto wat konden eten en drinken, nérgens kon ik stoppen! Er waren welgeteld twee stopplaatsen langs de route zodat je over de baai naar Dingle kon kijken. Het begon me een beetje te irriteren.

Bij Portmagee gaan de brug naar Valentia Island, hier is de aanleg begonnen van de telegraaflijn naar Noord Amerika (Newfoundland).
Vandaar reden we naar de Kerry Cliffs, er was een mooie parking bij (en wc's) waar je wel wat moest betalen. Het was een kleine wandeling en dan kon je van rechts naar links een stik over de kliffen lopen voor geweldige uitzichten! Werkelijk prachtig! We hebben er een aardig tijdje doorgebracht.

De weg verder ging recht de berg op, zo, de auto trok het maar net, en toen weer naar beneden. We hadden al besloten niet ook de zuidkant van de Ring of Kerry te doen maar door de bergen terug te rijden. Kleine weggetjes tot bij Waterville en toen recht het binnenland in naar de Balaghasheen Pass. De hoogste berg van Ierland ligt hier in de buurt, met sneeuw er op. Vooral het laatste stukje zagen we niemand meer, het was mooi! Aan de andere kant van de Pass liepen opeens 2 lammetjes en een schaap met lam op de weg. Tja. De weg naar Ballaghbeama Gap was ook mooi, en weer schapen en zelfs een koe op de weg. En gelukkig op de goede momenten een tegenligger.

Uiteindelijk waren we weer terug in Kenmare waar we wilden kijken of we fish & chips konden eten, niet dus. Toen zagen we een afhaal Chinees en hebben we wat voorgerechtjes meegenomen die we op de kamer hebben opgegeten.

De rest van de avond dingen uitgezocht op de laptop voor morgen en zo. En toen ging de piep van het rookalarm, de batterij was op. Gelukkig was het nog niet laat en heeft Frank hem vervangen. Vroeg gaan slapen. Heerlijke bedden!!

Zaterdag 28 april 2018
Slea Head Drive, hagel en een bootje
Ik ben weer om half 7 opgestaan, verslag van gisteren gemaakt en met Jacky gechat en om 8 uur gingen we weer ontbijten. Helen was vandaag wat toegankelijker zal ik maar zeggen. Voor ontbijt had ik vandaag de full Irish en Mariecke fruitsalade, we hebben gedeeld. Toast erbij, lekker.
We vertrokken vroeger, maar het instellen van Ken, tja, het kost wat tijd met de tussenstops. En toen had ie opeens alles verwijderd en kon Mariecke weer opnieuw beginnen...... We zijn eerst nog even naar de Aldi gegaan voor lemon curd voor thuis.

We reden weer de mooie weg naar Killarney, even een foto gemaakt bij Ladies View (de wolken hingen weer wat hoger vandaag) en gestopt bij Torc waterfall. En alweer Amerikanen, ook in de B&B zaten nu 2 stellen Amerikanen, wat doen die hier????

Van Killarney (vanwege de lange rit vandaag hadden we besloten hier niet te stoppen) reden we naar Dingle, een hele mooie weg. In Dingle zijn we gestopt en hebben we op een muurtje in de zon een fish & chips gedeeld, lekker. Ook hier veel bussen, met Amerikanen. Bij de SuperValu hebben we wat te drinken gekocht en een beignet. Toen zijn we begonnen aan de Slea Head Drive, een prachtige weg, en gelukkig hadden we zon. En gelukkig reden de bussen dezelfde richting als wij!! En meer stopplaatsen langs de Drive.

Vanwege de tijd hebben we alleen het laatste stukje overgeslagen en zijn weer naar Dingle gereden, hier namen we de weg over Connor Pass (ook weer mooi en er hingen flarden van wolken) richting Tralee. In Tralee hadden we willen uitstappen maar we kregen hagel- en hoosbuien over ons heen en het werd ook al later. Dus Tralee moesten we vergeten.

De rit ging verder naar Tarbert waar we 45 minuten op de ferry hebben moeten wachten, we waren de eerste in de rij. Volgens "Ken" zouden we pas na 18:00 uur aankomen in de B&B en dus hebben we Nicola een mailtje gestuurd.
Het boottochtje over de Shannon duurde 20 minuten en wij mochten ook weer als eerste er af. Ik had nog even op de kaart gekeken maar Mariecke stuurde me helemaal om, ik had het idee dat "Ken" het niet goed deed en toen heeft Mariecke zelf de route bepaald. Bleek dat ze de verkeerde Wild Atlantic Lodge had ingebracht, en toen zaten we opeens vlakbij.
We kwamen net voor 18:00 uur aan.
De ontvangst dooor Nicola was allerhartelijkst, we hebben weer een prachtige familiekamer en alles in dit huis is super qua inrichting, met heel veel aandacht voor detail. Ze liet ons de ontbijtkamer en lounge zien, uitzicht op de oceaan. Haar man en een Engelse gast zaten in de lounge waar we even mee hebben staan praten.
Toen hebben we wat bagage naar binnen gebracht en zijn we thee gaan drinken in de lounge. Nog wat met de Engelse gepraat. En toen weer naar de kamer, gechat met Jacky, foto's gedaan en Mariecke ging in de lounge tekenen. Ons eten was aardappelsalade met crackers maar de salade bleek niet meer goed, dus ons avondmaal was een klein zakje chips en wat crackers.....

De bedden en kussens hier zijn geweldig, en ook de douche was science fiction voor ons. Allebei hebben we van de douche genoten! Op tijd gaan slapen.

Zondag 29 april 2018
Cliffs, een Nationaal Park en weer naar het eind van de wereld
Wat een super comfy bed en kussens, het voelde alsof ik in watten lag te slapen!
Zoals elke morgen was ik weer vroeg wakker om even het verslag te schrijven, met Jacky te chatten en wat dingen op te zoeken.
We gingen net na 8 uur naar beneden voor ons Continental ontbijt. We zijn benieuwd. Nicola, perky as ever, ontving ons, de zon scheen volop buiten en we hadden een super snoezig tafeltje. De buffetkast lag hélemaal vol met dingen voor het ontbijt. Granen, jams, yoghurts, gekookte eieren, vleesbeleg, kaas, gerookte zalm, fruit, etc, etc. Werkelijk te veel! Toen kregen we nog verse scones, toast en soda bread. En toen kregen we ook nog, tot onze verbazing, een groot bord met een ontzettend lekkere pannenkoek, met daarbij vers fruit, berry compote en syrop. En alles zo ontzettend goed verzorgd, geweldi!

We hebben nog even gekletst met Nicola en haar man Clement en na het ontbijt afscheid genomen. Wat een lieve mensen!! Hier hadden we best langer willen blijven.
Buiten heeft Mariecke "Ken" weer ingesteld. Ondertussen ben ik gaan rijden naar de Cliffs of Moher want ik wilde graag de meutes en bussen voor zijn. We waren rond 9:15 daar en er stond al een bus, niet te geloven, het gaat pas om 9:00 uur open! We zijn eerst naar het Visitor Center gelopen, even naar de wc en Mariecke heeft in het winkeltje gekeken, leuke dingen maar heel duur. Wel een broodje gekocht voor de lunch. Toen zijn we naar de Cliffs gelopen.
Best mooi, maar de afstand tussen waar we stonden en de afgrond was best ver en de muur ervoor best hoog. Dus minder "eng" dan de Kerry Cliffs. Ik vond de Kerry Cliffs ook mooier, afwisselender.
Al met al zijn we er niet eens heel lang geweest, ik wilde ook graag doorgaan zolang het zonnig was. De wolken begonnen al te komen.

Toen reden we kleine weggetjes door Burren NP. Het Ierse NP systeem is bizar, er is geen ingang, er stond geen bord van "you are now entering The Burren NP" of zoiets, je kunt een NP alleen bekijke door lange wandelingen te maken. Gelukkig ging deze weg wel door het NP heen. Licht grijzen stenen. We zijn gestopt bij een oud fort (een ronde muur) waar de entree best hoog was en we dat het niet waard vonden. We hebben er wel iets te schnebbelen gekocht in het cafe. Er lagen allemaal kalfjes buiten.

Iets verderop lag de Poulnabrone Dolmen, prima parking erbij, niet te druk en ik vond het ook mooi. Je ziet wel hopen oude stenen in de velden en dat blijkt dan volgens de kaart een oud fort of zo te zijn, maar het valt gewoon niet op tussen de andere oude stenen, LOL.

Er was een uitkijkpunt waar ik nog wat foto's heb genomen en toen gingen we de berg weer af richting kust. Ik vond het wel een mooie weg, richting Galway, maar ook hier weer nergens een plek waar je kunt stoppen voor een foto.

We reden om Galway heen en ik had gezien dat er bij de randweg een Lidl was zodat we iets konden kopen. Maar we zagen hem niet en toen ben ik richting centrum gereden. Mariecke heeft "Ken" ingesteld op supermarkt en die stuurde me een onmogelijk weggetje in, maar Renée is niet gek en gebruikt ook haar gezonde verstand, dus kwamen we door het centrum en dat zag er leuker uit dan Cork. Uiteindelijk bij een winkelcentrum tegenover de Lidl geparkeerd. Het was poepdruk overal. Ik dacht dat de katholieke Ieren zich wel aan de zondagrust zouden houden, nee hoor, alles is open en iedereen gaat shoppen, ontzettend druk was het!!
We zijn eerst bij de MacDo koffie en een shake gaan halen en toen heel snel naar de Lidl en weer heel snel weg daar.

De weg naar Clifden was erg mooi, héééél veel meren, maar geen foto's (nou, eentje dan) omdat ik nergens kon stoppen. Ook zagen we de bergen weer van Connemara NP. In Clifden was meer levendigheid dan ik had verwacht, en aan het beging van het dorp, wat zien we daar: een Aldi en Lidl naast elkaar..... Dus we hadden rustig de tijd voor allebei de winkels, onze voorraad voor thuis wordt groter.

We waren rond 16:30 bij de B&B, rustig gelegen buiten het dorp. De eigenaresse was er niet maar we werden opgevangen door haar schoonzoon waar ik nog mee heb staan kletsen. We hebben een nóg grotere kamer, een dubbel bed, 2 enkele bedden, een zitkamer en een grote badkamer, en overal uitzicht naar de oceaan! Ik ben later nog even naar de eigenaresse gelopen, even mijn gezicht laten zien, ik had verwacht dat zij zich even zou melden, maar nope. Tja, verschillen in de B&Bs zijn er wel. We moesten hier weer ons ontbijt doorgeven dus dat hebben we gedaan.

De rest van de avond aan de laptop, gechat, maar ook tv gekeken via Canal Digitaal, wat ontzettend fijn dat dat nu kan!!

Maandag 30 april 2018
De Sky Road, Connemara NP en een paar oude stenen
Zoals elke morgen werd ik als eerste wakker en ga ik op Facebook om even bij te kletsen met Jacky. De mails checken en het verslag van gisteren schrijven. We hadden ontbijt pas om 8:30 besteld dus Mariecke heeft wat langer kunnen slapen en moest zich toen nog spoeien.
Er waren maar liefst vijf kamers bezet hier, maar het was de stilste B&B die we hebben gehad, wel geen prettige bedden. We hadden geen naastliggende kamer en alles is begane grond dus ook geen geluiden van de bewoners.

De zon scheen dus we boften vandaag! We reden rond half 10 weg en wilden de Sky Road doen, dat is in totaal maar zo'n 15 km en begint in Clifden en eindigt vlakbij de B&B. We deden hem vanaf Clifden en wat is dat mooi zeg! De uitzichten over de oceaan en eilanden zijn prachtig. Er was 1 parkeerplek en verder probeerde ik heel af en toe op de weg te stoppen voor een foto, gelukkig was er weinig verkeer.

Ietsje verder ligt het Connemara National Park Visitor Centre. Hier zijn zowaar wat wandelingen te doen, niet door de prut maar een gravel pad. Veel Fransen!! Wij hebben die van 1,5 km gelopen, het gaat allemaal de berg op en de wandeling van 3 km ging behoorlijk steil omhoog. We hadden een mooi uitzicht over alweer een baai en natuurlijk de ruige bergen.
Na de wandeling hebben we wat geschnebbeld in het cafe.

Weer een klein stukje verder ligt Kylemore Abbey & Gardens en daar zijn we binnen geweest. Niet goedkoop, maar als je tijd hebt dan kom je wel een paar goede uren door. Wij zijn begonnen met het nemen van de shuttle die naar de Walled Gardens rijdt. De tuinen zijn prachtig! Nog even met een tuinman gekletst en we zijn de hele tuin doorgelopen. En gelukkig was het ook hier niet druk. En ook al waren er alweer wolken, de zon kwam er vaak genoeg doorheen.

We hebben de shuttle terug genomen naar de Abbey en zijn daar even binnen geweest. Niet echt ons ding. Aan de buitenkant lijkt de Abbey nep, dat komt door de soort stenen waarmee ze bouwen. Zo heb ik hier ook nog geen enkel mooi kerkje gezien, het is allemaal dezelfde licht grijze steen en dat doet heel nep aan.

Na ons bezoek hebben we in het cafe daar geluncht, Mariecke een gezonde fruitsalade, ik een stuk quiche (geitenkaas en zongedroogde tomaatjes, lekker) en aardappelsalade erbij, die heeft Mariecke opgegeten.

Op dit schiereiland zijn ontzettend veel meren, niet te geloven, overal waar je kijkt ligt wel een meer. Dus de route was weer erg mooi! Ze hebben hier zelfs een fjord, de Killary Fjord, waar we langs gereden zijn. In het dorp Leenaun zijn we de bergen weer in gegaan, ik hou daarvan! En alweer schapen op de weg, we hebben nog steeds geen genoeg van de schapen!! Ze zijn mooi en het is natuurlijk volop lammetjes tijd dus overal kleine witte hoopje met zwarte pootjes en soms een zwart (gespikkeld) snuitje.

Op op deze route weel heel veel meren, omdat de zon scheen zijn de kleuren heel erg mooi, fel groen, fel blauw en witte dotjes in de weilanden, en de grijze muurtjes overal. Het is prachtig!

In Cong heb ik getankt (ik tank als we half leeg zijn) en daar zijn de naar de ruïnes van een kerkje en een abdij geweest. Mooi om te zien en in de ruïnes liggen de graven nog, zowel in de grond als erboven, vreemd om te zien. Cong zelf zag er wel aardig uit.

Verder op weg zagen we in een veld een grote ruïne liggen en ik had die op Google Maps al gezien dus daar zijn we ook nog naartoe gereden, de Ross Errilly Friary. Weer een karrenspoor erheen, gelukkig maar 1 tegenligger. Het gaat altijd net goed, LOL.
De Friary was verrassend groot, héél veel kamers en gangetjes en ook hier overal graven. En bijzonder was dat hier een kleine kloostergang was, heel erg mooi!

En toen was het op naar ons hotel in Oranmore, het Maldron Hotel. Mariecke bracht ons er samen met "Ken" prima naar toe. Het was hier heel druk op de weg, 16:20 dus of dat al spits was?
Het hotel ligt mooi aan een rotonde langs de grote weg dus we vonden het prima. We checken in bij een Friese Hotel student die hier z'n stage doet..... Hij zei dat we de grootste kamer hadden die ze hebben, fijn toch!! Tot nu toe hebben we overal geboft met onze kamers, alleen die in Kilbrittain was klein en daar had ik geen dubbel bed. Nu ook een dubbel en een enkel bed, een heel lang bureau, opbergruimte voor kleren en koffer, een grote bank, een tafeltje en fauteuil. En de badkamer is ook ruim.

De rest van de avond wat op internet uitgezocht, we hebben een sausage roll gegeten en ik nog tuna salad. En toen werd Mariecke ziek, eerst een paar keer flink overgeven, toen diaree erbij en toen alleen nog diaree. Ze had wat verhoging en  sliep dus al vroeg.
Voor morgen staat de hele dag regen op en we zien wel hoe het met Mariecke gaat en anders blijven we gewoon in de kamer.

Dinsdag 1 mei 2018
Dagje Galway, or not
Ik werd pas om half 8 wakker, wow, uitgeslapen! Het regent..... Mariecke is nog ziek en heeft een slechte nacht gehad. We zijn zo laat mogelijk naar het ontbijt gegaan, pas om half 10. Voordeel was wel dat het lekker rustig was. Mariecke heeft een beetje fruitsalade gehad en wat sap. Een hele vriendelijke serveerster gaf me alle zakjes pepermuntthee mee voor op de kamer toen ik vroeg of ik 1 of 2 zakjes kon meenemen. Heel erg lief! Zelf heb ik ook fruitsalade gehad, beetje sap, koffie en of course the full Irish! Nu kan het nog!
Toen weer terug naar de kamer. Je merkt dat ze in een hotel (ook in de B&Bs trouwens) overdag de verwarming uitzetten (dan is toch niemand op de kamers) dus ik had het echt wel koud. Toen ik naar de winkel ging voor nog wat fruit en een sandwich voor mezelf, heb ik gevraagd of er iets aan de kachel gedaan kon worden. Toen ik terug kwam hadden ze Mariecke's bed toch opgemaakt en een verplaatsbaar kacheltje gebracht, en toen was het zo warm.

Ik ben in Oranmore eerst naar een pharmacie gegaan en heb 2 soorten pilletjes voor Mariecke gekregen. Toen naar de Lidl, een sandwich en banaan voor vandaag en nog wat spul voor thuis.
Toen nog naar de Tesco voor wat watermeloen en ananas voor Mariecke en een kleintje melk voor in de koffie/thee. Mariecke sliep nog toen ik terug kwam.

Af en toe gechat met Jacky en ik ben toch maar even bij de receptie gaan vragen of we de kamer indien nodig, 1 of 2 nachten langer kunnen hebben. Toen meteen de B&B voor de laatste 2 nachten gemaild, maar nog geen antwoord gekregen. Het lijkt erop dat Mariecke buikgriep heeft en als dat zo is dan zal het niet morgen over zijn. Ik hoop alleen dat ik het niet ook zal krijgen want dan hebben we een probleem.

Ondertussen regent het nog steeds, dus geen Galway voor ons. Echt wel jammer want het leek wel een leuke plaats te zijn.
Voordeel van zo'n dagje op de kamer is dat ik sokjes en onderbroeken heb gewassen, alles op het kacheltje, in delen natuurlijk, en hopelijk stinkt het "vieze was zakje" nu weer wat minder...... oef die sokjes!!

Woensdag 2 mei 2018
Cross country in Ireland
Mariecke voelde zich gelukkig een heel stuk beter, ze had een goede nacht gehad. We hebben het weer rustig aan gedaan, lekker ontbeten, zelfs Mariecke kon wat beter eten.
Op de kamer alles bij elkaar gepakt en ik heb alvast het bruine koffertje en de koeltassen in de auto gezet. Ondertussen was het weer zwaar bewolkt terwijl het strak blauw was toen ik opstond.
Toen we de kamer verlieten kon ik de autosleutel niet vinden, grote schrik! Alle tassen leeggehaald, de kamer opnieuw checken, weer de tassen leeggehaald en weer de kamer gecheckt. Nee, we vonden hem niet. Toen is Mariecke nog een keer de kamer gaan checken en ze vond hem op de bureaustoel.... me schmuck! Gelukkig heb ik ook de reservesleutel bij, maar dan nog.....

Om 10 uur reden we weg uit Oranmore en het regende nu alweer. Het eerste uur reden we op de Motorway tot de afslag bij Tullamore. Hier zijn we even naar een héééle grote Tesco gegaan, waar we onze boodschappen gratis kregen, dat was een meevaller. We wilden wel betalen, maar ze wilden ons geld gewoon niet, ik kreeg zelfs nog geld van hen!? De Ieren zijn zo aardig!! LOL.
De route ging verder naar Portarlington en we kwamen zelfs door Hollywood, en we wisten even niet wat we zagen toen we op een berg het Hollywood Sign zagen. Tja, dat dorp heeft plannen denk ik!

Via kleine weggetjes reden we naar de bergen en over een pass. Aan de andere kant zijn we even gaan kijken bij de Glendasan Valley Lead Mine. Het was er mooi, een mooie beek en uitzicht op de bergen en op het dal waar Glendalough ligt.

In Glendalough ligt de Monastic Site, een paar oude ruïnes, een ronde toren, kerkjes, graven. We zijn er uitgestapt en naartoe gelopen, totdat we werden overvallen door regen en hagel! Niet normaal hoe het weer van het ene moment op het andere verandert. We werden zeiknat en besloten terug te lopen, het zag er niet naar uit dat het beter zou worden. En ja, dan zit je weer in de auto en komt de zon weer door. Nogmaals, niet normaal.

We besloten door te rijden, een prachtige weg door Wicklow Mountains NP. Eerst kwamen we langs een hele mooie waterval, de Glenmacnass Waterfall. Er was weinig verkeer dus we konden even stoppen op de weg. We reden verder door de kale, ruige bergen van de Wicklow Mountains, voor de regen uit. Wij reden in de zon maar achter ons waren de bergen niet meer zichtbaar door de regen.

Aan de andere kant van de bergen, niet ver van onze B&B van vanavond ligt de Powerscourt Waterfall, de hoogste waterval van Ierland. We liepen erheen en het begon alweer te regenen, dus weer nat. We vonden de gratis waterval onderweg en ook de Torc waterval bij Killarney mooier dan deze waar we toch € 11,50 voor moesten betalen. Hierna werd het weer zonnig!

Het was rond 16:00 uur toen we bij Coolakay House aankwamen. De reviews zijn wisselend dus ik wist niet goed wat ik moest verwachten. Je komt binnen in de lounge en er zat een groep Nederlanders, oef, dus wij liepen door naar de ontbijtruimte waar we van Yvonne thee en koekjes kregen. Er zat ook nog een stel Denen. Uiteindelijk werden we naar de kamer gebracht, de kleinste tot nu toe maar schoon en fris. En we hebben een prachtig uitzicht! Twee enkele bedden, maar wel lekkere bedden.
Yvonne was de handdoeken vergeten dus die ben ik even gaan vragen en uiteraard kwam ik aan de klets met Yvonne, een gezellige no nonsense vrouw.
Ze vertelde ons ook in welke stal de lammetjes stonden en daar mochten we gaan kijken, eentje was vandaag geboren, de laatste van 385 lammetjes op de boerderij. Heel lief! Ze sabbelden aan onze vingers.

Binnen zijn we in de ontbijtruimte gaan zitten, ik aan het werk met boekingen en ook aan de chat en Mariecke zat te tekenen. Je kunt daar ook thee en koffie maken dus we kwamen de tijd wel door.
Daarna nog op de kamer gezeten en op tijd gaan slapen.

Donderdag 3 mei 2018
Gewoon wat shoppen
Ik had zowaar uitgeslapen tot half 8. We hadden de tijd vandaag. Ik had geen zin in het gedoe om naar Dublin te gaan. We konden met de bus of trein, en wat doen we dan in Dublin? Geen idee. Mariecke wilde eigenlijk kijken voor een speciale beker bij Starbucks en kijken bij de Penneys (Primark) en dat was het. Ja, daar ga ik Dublin niet voor in. Dus na wat zoeken op Google zag ik dat ze bij Dundrum Shopping Centre zowel Starbucks als Penneys hebben. Dus besloten we daarheen te gaan vandaag. Het weer was ook niet geweldig (de hele dag bewolkt) dus waarom niet.
We zijn niet te vroeg gaan ontbijten en dat werd verzorgd door Yvonne (in de keuken) en Kathryn (in de ontbijtruimte). Iets minder keuze maar als je een full Irish en toast hebt, dan heb je genoeg!
Op de kamer is Mariecke weer gaan slapen. ik heb later nog met Kathryn staan praten, een leuk mens. Uiteindelijk zijn we vlak voor 12 uur vertrokken, via de Motorway waren we er vrij snel. En deze tijd van de dag was er weinig verkeer.

Ken stuurde ons linea recta naar de delivery entrance, LOL, dus omgedraaid om de garage in te rijden.
We zijn eerst naar TkMaxx gegaan, wat dingen gepast maar niks gekocht, behalve een mooie boodschappentas.
Het centrum zelf lag ietsje verder maar was mooi. We hebben een gebakje gekocht voor vanavond (een ferrero rocher cheesecake en een banoffee) en zijn toen gaan lunchen in de food hall. We hebben allebei een klein broodje van Subway gehad, teske thee erbij, prima.

Daarna zijn we gaan shoppen, oef. Uiteindelijk heb ik een jurkje gekocht bij Fat Face, bij Penneys zijn we geslaagd voor ondergoed, leggings, een mooi badmatje en iets voor Mariecke's ipod. Bij Marks & Spencer is Mariecke geslaagd voor 2 bh's. Daarna hebben we nog ons avondeten gekocht voor vanavond bij Tesco. Al met al gingen we na 16:00 uur weer terug naar huis. Nu via de scenic route.

Thuis hebben we nog de hele tijd zitten kletsen met een Amerikaanse die in haar upje de Wicklow Way aan het wandelen was, oef. Leuke meid uit Houston.

Vrijdag 4 mei 2018
Laatste dag met bacon en sausages
We hadden vandaag veel tijd want we waren eigenlijk niet van plan nog ergens naartoe te gaan behalve naar de boot. En wat boodschapjes halen voor thuis.
We zijn aan de late kant gaan ontbijten, de Amerikaanse zat aan het tafeltje naast ons en we hebben nog een hele tijd zitten kletsen met Katy. De laatste keer een Full Irish, extra bacon voor mij en een extra sausage voor Mariecke, lekker!
We hadden aan Yvonne gevraagd hoe laat we weg moesten maar het was niet zo belangrijk dus we hebben onze tijd genomen, ondertussen kletsend met Catherine die de kamers boven aan het poetsen was. Uiteindelijk waren we toch rond 11 uur klaar en toen hebben we nog met Yvonne gekletst en ze bood ons nog een Latte aan. Dus we reden pas rond half 12 weg, na een heel hartelijk afscheid van beide dames.

De route ging vooral over 4-baanswegen, maar het landschap was wel erg mooi, en de zon scheen!
In Wexford zijn we naar een Home winkel gegaan waar ik de mini-melkflesjes vond en mooie potjes voor de suiker. Hier lag ook de KFC en daar hebben we geluncht. De Aldi lag er ook en daar hebben we de laatste boodschapjes gehaald, een marmelade en uiteraard, blac en white pudding, sausages en bacon. Yvonne had 2 grote flessen voor ons ingevroren dus alles ging in de koelkas met deze 2 grote koelelementen.

Toen naar de boot waar we mooi vroeg aankwamen, maar we waren niet de eersten. We hoefden niet eens zo lang te wachten om de boot op te rijden. Lekker naar dezelfde hut als op de heenreis. Toen in Cafe Lafayette gaan zitten om te werken en zo. Ik kreeg wel koppijn van de schreeuwende kinderen in de speelruimte die ernaast ligt.
We besloten in het grote restaurant te eten, een bord met zalm en frietjes, een salade, samen gedeeld.
Ik ben naar de hut gegaan en Mariecke heeft nog zitten "weet-ik-veel" in de openbare ruimte. Ik hoorde het geschreeuw zelfs in de hut.....
Ik ben redelijk op tijd gaan slapen en toen kwam Mariecke ook.

Zaterdag 5 mei 2018
Lang zal ze leven en weer thuis
's Morgens zijn we op tijd gaan ontbijten, weer in hetzelfde grote restaurant, we hadden 2 continental ontbijten (met zalm en kipper), een fruitsalade, yoghurt en banaan, en wat te drinken. Ik hoefde maar € 14 te betalen en dat vond ik best weinig, ze bleken maar de helft te hebben geteld. Ook aardig, het was tenslotte Mariecke's verjaardag!!
We kwamen de tijd redelijk prima door. Om 11 uur kwamen we aan in Roscoff, we zaten allemaal al in de auto, maar wij hebben 1½ uur in de auto zitten wachten voordat we eraf konden rijden.
Het was zonnig en warm in Frankrijk en we hebben alleen in Nantes oponthoud gehad, tuurlijk.
Om 17:00 uur waren we weer thuis.

We hebben een hele mooie vakantie gehad, mooie dingen gezien, we hebben veel lol gehad samen, veel gelachen. Mooie herinneringen gemaakt!