Arizona 2017 

Zaterdag, 11 maart 2017
Sonora Desert Museum en alweer Saguaro NP
Vannacht werd ik wakker van een hoop kabaal buiten. Ik heb René meteen wakker gemaakt want wat ik hoorde was een troep huilende coyotes, wow!! Jacky bleek ze ook te hebben gehoord. Da's pas het wilde westen, lol.

We waren weer op tijd op, zo rond half 7. Na een weer simpel ontbijtje van een boterham, céréal of yoghurtje, vertrokken we om half 9 naar Saguaro NP. De eerste stop was bij de Desert Nature trail, een leuke kleine trail over een verhard pad door woestijn met borden die uitleg geven over dit ecosysteem. Een leuk klein wandelingetje. Het was al warm maar het was goed te doen.

    

    

    

    

    

Toen zijn we naar het Sonora Desert Museum gereden. We waren vroeg daar en ruim op tijd voor de vogel "show". Dit is een natuurmuseum met planten en dieren. We hebben er lekker rondgelopen, ik ben tussendoor nog even de hoedjes uit de auto gaan halen, want die heb je hier echt nodig. Ze vertelden in het museum dat er deze week meerdere mensen onwel waren geworden door de hitte.
Geluncht hebben we in een van de restaurants, een heerlijke quesadilla en een broodje met bbq brisket en frietjes. En alweer hebben we ons verkeken op de hoeveelheid, want er bleef alweer over. Maar als je ook ziet hoeveel ze op zo'n brood doen, pffff. Na de lunch hebben we nog de dingen bekeken die we nog niet hadden gezien. In het winkeltje hebben we een mooi kruisje gekocht voor onze verzameling.

    

    

    

    

    

We wilden nog naar het Visitor Center en hebben nu de Nationale Parken jaarpas gekocht. Die komt dit jaar goed van pas. Ook de kosten van de Tucson Attractions Passport hebben we met ons bezoek aan het Museum al eruit.
In het visitor center hebben we ook een potje prickley pear jelly gekocht, 2 bedeltjes voor Emma en Mariecke, en een paar magneten.

We wilden nog 1 wandeling doen, de Valley View Trail, heen en terug 1,8 mijl in de brandende zon en hitte. Het was te doen, maar onze grenzen liggen hier net wat anders dan bij ons thuis. Het was een mooie trail met op het eind een uitzichtpunt, hence the name.
Alles is stoffig, de auto ziet niet uit (de onverharde wegen in het park), wij zitten na zo'n dag onder het zout (zweet) en stof.

    

    

    

    

    

    

Thuis hebben we even gedoucht, Jacky haar ogen laten rusten en foto's geupload. Zo meteen gaan we naar Bart en Evy. Bart is moderator bij het Alles Amerika Forum en had aangegeven dat als we zin hadden, we wat konden afspreken. Dus dat hebben we gedaan.

De foto's staan op Picasa, minder werk voor mij en foto's bij het verslag zetten doe ik thuis dan wel.
Het weer, tja, het wordt saai, ruim 32 graden en zon.

Zondag, 12 maart 2017
Een Pow Wow, mission en wat historie
We zouden vandaag naar de Wa:k Pow Wow gaan bij de Mission San Xavier del Bac. We vertrokken om half 9 en omdat de temperatuur nu nog aangenaam was en we tijd genoeg hadden zijn we eerst naar Paseos Feliz Park gereden. Hier hebben we verschillende kleine trailtjes aan elkaar gelopen. Niet heel bijzonder, maar gewoon lekker een stukje lopen. Daarna zijn we via de I-10 en I-19 maar de Mission gereden. Dit ligt in het reservaat van de Tohono O'Odham Nation. Hier zagen we dan ook veel Native Americans zoals dat zo mooi heet.
We wilden eerst de kerk in maar er was een dienst bezig. We zijn toen het Pow Wow terrein opgegaan maar het bleek niet om 10 uur maar om 11 uur te beginnen. We hebben wat langs de stalletjes gelopen, vooral Indiaanse sierraden. Hier hebben we bij een jonge Navajo vrouw 4 leuke armbandjes gekocht, ook voor Emma en Mariecke eentje. Een leuk leren bandje met o.a. "juniper seeds", deze verjagen de kwade geesten en baat het niet dan schaadt het niet zullen we maar zeggen.
We zijn toen terug gegaan naar de Mission. De dienst was voorbij en we zijn binnen gaan kijken. Mooi maar kleiner dan ik had gedacht. In het winkeltje heb ik nog wat uitgezocht voor mijn verjaardag.

    

    

Ondertussen was het bijna 11 uur en zijn we weer naar de Pow Wow gegaan. Het dansen (een Gourd dance) begon redelijk te laat en ondertussen zaten we wel in de brandende zon. Een mevrouw die achter ons zat was zo aardig om ons haar zonnecreme aan te bieden.
Toen begon het dansen en zingen. Foto's maken mocht niet (sommigen doen dat natuurlijk toch maar wij niet). Al met al hadden we na 2 nummers, die hetzelfde klonken en ook er hetzelfde uitzagen, genoeg gezien en we zagen het ook niet echt zitten om daar een vol uur in de zon te blijven zitten.
We hebben wel een Indiaans fry bread gegeten, met honing en cinnamon. We weten nu tenminste wat dat is.

We zijn toen naar een Shopping Center gereden om te kijken voor broodjes maar we vonden er niks. Wel een shake gekocht bij MacDo. Ook zijn we in Food City gaan kijken, daar stond een Mariachi Band te spelen...... en alles was in het Spaans, heel vreemd. Oh en bij de Best Buy heb ik toch een nieuwe laptop gehaald. Ik moet hem nog klaarmaken zeg maar, hij zit nu nog in de doos.

Ondertussen hadden we besloten door te rijden naar Tumacácori National Historic Parc. De weg erheen was erg mooi en we zagen ook Quail Creek liggen. Daar in de buurt hebben we ook 1½ broodje bij de Subway gehaald, een grote met tonijn en een kleine met chicken/bacon/ranch (die is voor de picknick morgen).
Aan de zuidkant van Tucson, op de I-19 stond opeens een bord dat vanaf hier alles in kilometers stond aangegeven, hè?? Vreemde mensen hoor die Amerikanen!
Hier is het landschap en de vegetatie trouwens heel anders, geen cactussen meer.

Bij Tumacácori hebben we eerst gepicknickt onder de bomen met zicht op het prachtige kerkje. En daarna met een leenboekje met uitleg door het prakje gelopen. Erg de moeite waard. Een ranger heeft ons nog wat uitleg gegeven en uiteindelijk maakten we nog gewoon een praatje met haar. Het is heel typisch dat iedereen die we gesproken hebben sinds we hier zijn, niet blij is met Trump en zich grote zorgen maakt. Ze verontschuldigen zich zelfs door te zeggen dat ze niet op hem hebben gestemd. Bizar!
Ik heb hier ook een ring gekocht (krijg ik voor mijn verjaardag) bij een Tohono O'Odham kunstenaar, deze meneer heeft zelfs werk in het Smithsonian in Washington DC.

    

    

    

    

Een klein stukje terug richting het noorden ligt Tubac, een kunstenaarsplaatsje met allemaal winkeltjes en héél veel toeristen. Wij zijn naar Tubac Presidio State Historic Park geweest. We wilden hier de annual State Park Pass kopen maar zij (volunteers) mochten die niet verkopen en hadden er dus ook geen. We hebben wel het kortingboekje maar dan zouden we toch voor 2 personen moeten betalen terwijl we ook de jaarpas gaan kopen, en dat is dan gewoon dubbel betalen en dat doen we dus niet. De mevrouw daar was zo vriendelijk om ons toch naar binnen te laten. Het was wel aardig maar Tumacácori wonden we mooier.

    

    

Terug gereden naar W Grant Rd waar we even naar de Safeway zijn gegaan. Op de I-19 heb je ook een border patrol, dus dan worden alle auto's gecontroleerd.
Bij Safeway hebben we o.a. kip gekocht voor vanavond en nog wat te drinken. De Safeway klantenkaart is goud waard!!
Thuis heeft Jacky het eten gemaakt: erpel met ui en knof in de pan, salade en wat van de kip. De rest gaat morgen mee naar Mount Lemon.
René heeft de firepit nog aangemaakt waar we even bij hebben gezeten in het donker, leuk!

    

Maandag, 13 maart 2017
Mount Lemmon, ofwel de Sky Island Scenic Byway
Na een simpel ontbijtje op het terras, in gezelschap van onze huiskipjes (de quails), zijn we om 9 uur vertrokken naar Mount Lemmon, aan de overkant zeg maar. We kijken er nl. op uit. Eerst nog even getankt voor $ 20, want hij was weer half leeg.
De weg naar de top van Mount Lemmon is geweldig! We hebben in ons leven al heel wat mooie wegen gezien maar deze staat wel hoog in de top 10. Er zijn overal view points en parking pullouts dus je kunt overal stoppen. Op weg naar boven hebben we ze allemaal gezien/gedaan. Bij twee view points kon je nog een stukje lopen, eentje bij een watertje en de ander bij een enorme rotspartij.

    

    

    

Een stukje verderop zijn we gaan picknicken, bij de Chihuahua picnic area, heel mooi. We hebben daar een stukje kip van gisteren gegeten en lekkere watermeloen. Genieten hoor.

    

    

    

    

    

    

We hadden toevallig aan Bart gevraagd hoe je met versnellingen kunt rijden in een automaat en ik heb het vandaag mooi kunnen oefenen. Heel simpel dus, maar je moet het effe weten.
Er lag zelfs nog sneeuw op de berg en dat terwijl het in elk geval warmer was dan 20 graden. Op het eind van de weg ligt een soort wintersportplaatsje en we waren het er over eens dat we nog nooit zo'n lelijk ski-plaatsje hebben gezien.
We wilden een trail lopen, maar de weg was afgezet voor auto's. Geeft niet, geparkeerd langs de weg en gaan lopen. Toen kwamen we een stel tegen die we al eerder hadden gesproken en zij vertelden dat de trailhead verderop lag. Deze was afgesloten omdat er een boom over de weg lag. En er lag sneeuw. Bij de eigenlijke trailhead zijn we omgedraaid. De trail liep steil de berg op en was 6 km terwijl we ook het stuk heen en terug naar de auto extra moesten lopen, dat zou in totaal 9 km zijn, iets teveel voor ons nu, en ook omdat het al middag was.
Op de terugweg zijn we wel een koek (diameter 20 cm) gaan halen bij de Cookie Cabin, die is beroemd. Aardig aan de prijs en niet lekkerder dan de verse koeken van de Subway, vonden wij. Maar we zaten er wel lekker op het terras in de zon.

    

    

    

    

Berg af heb ik mooi geoefend om te remmen op de motor en ik heb de remmen dan ook bijna niet gebruikt, dat zal mooi van pas komen in september/oktober als we met de camper gaan.
We hebben nog eens gepicknickt waar we vanochtend zaten, nu met onze eigen stoeltjes op een ander plekje. En weer genieten! Op weg naar beneden ziet het er weer anders uit dan op weg naar boven.

In het dal was het bloedheet, een hele warme lucht! We zijn heel even bij de Dollar Tree geweest en nog bij de Safeway op Grant voor icetea, vlees, cashew nootjes  en melk. Rond 17.00 uur waren we thuis. Foto's uploaden, het stof van ons afwassen en Jacky heeft weer gekookt: bonen (uit blik, René had er zin in), rösti en tilapia filets, lekker buiten opgegeten.
Het weer is nog steeds hetzelfde, zonnig en erg warm, maar droog.

Dinsdag, 14 maart 2017
De zon bekijken op Kitt Peak
Heerlijk geslapen van 20.30 uur tot vanochtend half 7. Vandaag weer een simpel ontbijtje voor Jacky en bacon & eggs voor René en ik. Elke dag lekker op het terras in de zon. Ons terras ligt op het oosten en voor hier is dat ideaal want 's middags of 's avonds willen we niet meer in de zon. Het is gewoon té warm daarvoor.

Om 9 uur zijn we vertrokken naar Kitt Peak. We reden weer de prachtige weg door Saguaro NP (west) en daarna 2 kaarsrechte wegen tot bij de afslag naar Kitt Peak. Onderweg is ook een border patrol, grappig. En we hebben onze eerste roadrunner gezien, hij "runde over the road".
De weg naar boven is ook weer ontzettend mooi, overal stopplaatsen en uitkijkpunten, de weg omhoog neemt dan ook wat tijd in beslag. Boven staan aardig wat sterren- en zonnekijkers. Allemaal "domes" die door héél veel universiteiten gebruikt worden.

    

    

    

    

We hebben kaartjes gekocht voor de tour van 11.30 uur, een magneet en een koffie. Toen zijn we even buiten naar een "dome" gelopen, maar al snel liepen we terug naar het visitor center voor de tour. Die werd gedaan door Kate en Martin. We kregen uitleg en mochten vervolgens een dome in. Toch wel heel interessant om te zien hoor. Na de tour zijn wij nog naar de solar viewing gelopen, daar mocht je eerst naar de zon kijken als een witte bol. Daarna keek je naar de zon door een soort van rode lens (dat was het niet) waardoor je de vlammen op een bepaald punt op de zon omhoog zag gaan. Wow zeg, wie ziet nou zoiets? We vonden dit weer een bezoek meer dan waard!

    

    

    

    

    

Op weg naar beneden wilden we gaan picknicken maar we vonden de picknickplaats niet. Bijna onderaan de berg zijn we op een uitkijkplaats gaan staan, campingstoeltjes uit, eten en drinken erbij en een selfie gemaakt, voor het eerst met het statief. Onze picknick was erg gevarieerd deze keer: zelfgemaakte broodjes, druiven en watermeloen voor het vocht, saltine crackers en gezouten cashews voor het zout, en drinken natuurlijk.

Thuis zijn we eerst nog naar de Walmart gegaan, we vonden helaas geen nieuwe reistas, waar ik een muis voor de nieuwe laptop heb gekocht. Toen door naar Safeway voor groenten, fruit, cottage cheese, eieren, bacon, worstjes en nog wat spul. We wonnen zelfs een grote zak chippen.

En Jacky kookt weer vandaag: grote burgers, erpelsalade, gewone salade. Weer lekker buiten eten vandaag!
Het weer is nog steeds hetzelfde, zon en warm. We komen niet aan onze wandelingen toe met deze temperaturen.

Voor het vervolg van deze reis, klik hier.