Arizona 2017 

Maandag, 6 maart 2017
Stakingen en vertrekken we wel of niet
Vorige week kreeg ik de nieuwsbrief van de Connection en daarin stond dat de Franse luchtverkeersleiders maar weer eens zouden gaan staken en wel de hele week vanaf 6 maart. En dan ook nog met name in West Frankrijk..... Dus we schrokken nogal. We hebben meteen contact opgenomen met Air France en KLM via e-mail en Facebook, en vervolgens nog even gebeld. Er werd ons verteld dat onze vlucht van Nantes naar Amsterdam gewoon nog in de planning stond. Sindsdien hebben we elke dag de websites van Air France, Schiphol en vliegveld Nantes gecheckt. Op hoop van zegen dan maar.

Gisteravond hebben Toine en Paula heerlijk voor ons gekookt! Jacky en ik zijn om 19.15 naar bed gegaan in de hoop dat we ook zouden kunnen slapen. Tja, vaak wakker geworden, liggen malen (ben ik iets vergeten??) en we waren dan ook blij dat om 3 uur de wekker ging.
We zijn opgestaan en hebben even koffie gedronken. Toen ging de telefoon, we schrokken ons rot. Het was Mariecke die ons een goede vlucht wenste, zij ging nu pas naar bed.....

Om 3.30 uur zijn we vertrokken. Bij Izipark blijft onze auto nu 5 weken staan en zij hebben ons weer naar het vliegveld gebracht. We hadden gisteren al ingecheckt en we konden meteen kofferlabels printen en het afgeven van de reistassen ging ook snel. René moest nog een boarding pass krijgen dus dat was nu ook in orde.
We zijn meteen naar boven gegaan, door security en hebben toen koffie gedronken en een lekker Hollands broodje met kaas gegeten.
En jawel, vlak voordat we zouden gaan boarden werd omgeroepen dat vanwege de staking...........we 40 minuten later zouden vertrekken. Oef, dat viel dus nog mee. Er waren mensen die hun aansluiting waarschijnlijk zouden gaan missen maar wij hadden 5 uur op Schiphol, dus voor ons was het geen probleem.

De vertraging werd uiteindelijk 1 uur maar een deel is in de lucht ingehaald waardoor we om 9 uur landden. Tja, en dan ga je rijden met het vliegtuig, het duurt zeker een kwartier voordat je uiteindelijk stilstaat. Dan moet je nog met de bus naar de terminal. Natuurlijk hebben we weer even met de buschauffeur gebabbeld. Hij vertelde ons dat de immigration voor de USA nu op Schiphol gebeurt. Dat zou wel fijn zijn.
We hebben wat rondgelopen maar de foodcourt wordt verbouwd dus zijn we meteen door de paspoortcontrole gegaan om daarachter koffie te drinken. Een jaar geleden duurde de paspoortcontrole enorm lang, nu waren we er in een scheet doorheen. Verder geen security meer gezien.
We zitten nu bij gate E7 te wachten. Nog een lange vlucht te gaan vanmiddag en dan in New York lekker slapen. Er zitten trouwens 2 BN'ers in ons toestel: John Williams en Kees van der Spek.

    

    

De vlucht naar JFK vertrok mooi op tijd en we kwamen maar liefst een uur te vroeg aan. De vlucht viel ons reuze mee, we hebben wat films gekeken die de moeite waard waren (o.a. Jack Reacher, The Magnificent Seven", Star Trek). Het eten wat prima, wel wat minder dan bij Air France, maar we zeuren niet snel.
We zaten op de allerlaatste rij, 43. IK had bij het on-line inchecken de stoelen nog veranderd van rijd 36 naar 43 en dat bleek een goede zet want achteraan was nog plaats en nu hadden we allemaal een lege stoel naast ons.

    

    

    

Op JFK stond een enorme mensenmassa voor immigration maar het ging vrij snel. Eerst bij een kiosk en toen nog even naar een bemand hokje. Onze paspoorten zijn nieuw dus daar zal het aan liggen, maar we waren er in een klein half uurtje doorheen.
We zijn daarna nog even bij Departures gaan inchecken voor morgen, dus de boarding passes hebben we nu.

Met de Airtrain naar Federal Circle. Ik probeerde het hotel te bellen met onze mobiel maar dat ging niet (ik moest dus, bleek later, 01 bellen voor de US en niet 001). Er stond een busje van een ander hotel en die man bood aan om even voor me te bellen en dat werkte prima. Met de shuttle naar het hotel. Hele kleine kamer, vooral door de bagage. Jacky en René hebben beneden nog even koffie gehaald en om 18.00 uur zijn we gaan slapen. Morgen weer vroeg op.

Dinsdag, 7 maart 2017
Van een grijs New York naar een zonnig Tucson
We hadden de wekker op 5 uur gezet maar om 3 uur waren we wakker. We gingen dan ook al om 18.00 uur slapen gisteren. Lekkere bedden!
We hadden nu nog veel tijd want de shuttle zou om half 6 komen. Ik heb de laptop maar eens aangezet, mails gekeken en het verslag van gisteren getypt. On-line zetten lukte niet, ik vermoed iets met de beveiliging. Nog een bekertje koffie op de kamer gedronken en mooi op tijd met de shuttle naar Terminal 2.

We hadden de koffers snel afgegeven en waren heel snel door de security want we waren pre-cleared dus hoefde niks uit de tassen gehaald te worden. We hebben bij Wendy's een panini gehaald voor ontbijt. We zaten toevallig al naast onze gate dus we zijn daar blijven zitten. Omdat we Delta Comfort + voor deze vlucht hebben mochten we eerder dan economy instappen en we hadden stoelen met extra beenruimte omdat we niemand voor ons hadden.
Maar geen eten op deze vlucht, nou wel een paar keer wat te drinken en kleine snackjes zoals pretzels, chips of koekjes. We zijn er de vlucht mee doorgekomen. De vlucht duurde 5 uur maar het ging redelijk snel voorbij. We hebben weer films kunnen kijken, deze keer Dr. Strange en ik nu ook Star Trek. Er zijn er nog wel een paar over voor op de terugreis.
Vanaf New Mexico was het mooi om naar buiten te kijken, we hebben veel gezien wat we herkenden zoals de Rocky Mountains, Santa Fe, Painted Desert, de Mogollon Rim, Sedona en Lake Pleasant.

We waren snel uit het vliegtuig en ook de tassen kwamen snel. Toen naar de Car Rental Shuttle Bus om naar Alamo te gaan. Het weer is prima, er zijn veel bloemen en cactussen en de route van PHX naar Alamo was dus al mooi. Bij Alamo konden we meteen naar de garage om onze minivan uit te zoeken. Er stonden 6 Dodge Grand Caravans, we hebben een licht grijze gepakt die pas 1147 mijl op de teller had. Heerlijk om hier weer te rijden.

We zijn naar de Subway gegaan voor 2 broodjes en hebben bij Fry's ijsthee gekocht. En toen naar South Mountain Park waar we hebben gepicknickt. Eerst de korte broek, topje en sandalen aan want het is warm! Lekker gegeten en ik had een mevrouw aangesproken waarmee we een hele tijd hebben zitten kletsen. Ze was Canadese maar kwam al lang in Phoenix voor te overwinteren. We hadden geen puf om nu een wandelingetje te doen omdat we nog 1˝ uur moesten rijden en ook nog boodschappen wilden doen. En alles uitpakken natuurlijk.

    

    

Bij onze casita hebben we eerst wat dingen uitgepakt en besloten toen toch alvast naar de winkel te gaan. Maar buiten werden we aangesproken door de buren, het bleken mensen uit Wisconsin te zijn die nu in het huis van Carella zitten. Dus hebben we gezellig staan kleppen. Toen kwam Carella zelf ook aan en hebben we ook nog met haar staan praten. Ja en dan ben je zo een dik half uur verder.
We zijn eerst naar de 99 cts Only winkel gereden waar we al goed geslaagd zijn voor weinig geld. Omdat het al bijna donker werd wilde ik niet meer naar de Walmart. Ik was té moe om ook nog in het donker te moeten rijden. Wel hebben we wat te eten gehaald bij de Panda Express.
Thuis de spullen uitgepakt, opgeruimd en gegeten.
De rest van de avond heeft René zitten lezen, Jacky wat op de laptop gekeken en ik heb mijn werk weer gedaan. Dadelijk weer lekker slapen en kijken of we morgen wat minder moe zijn. Ons huis is leuk!

Woensdag, 8 maart 2017
Een rondje supermarkten en een Nationaal Park
Wat een heerlijke bedden!! Ons bed is zo hoog dat ik bijna hoogtevrees krijg, lol, maar heerlijk! Het ritme is nog niet zoals het hoort maar dat is nu nog wel makkelijk. Ik stond om 5 uur op en toen was Jacky al 2 uur wakker. Dan drinken we rustig een beker koffie, zitten wat op de laptop en tegen de tijd dat René ook opstond zijn we ons klaar gaan maken. Om 7.15 uur zaten we in de auto. Maar we hebben ook een prachtige zonsopkomst gezien vanuit onze tuin.
Traditie getrouw: eerste dag USA, uit ontbijten, bij Denny's weer. Deze ligt min of meer om de hoek op West Ina Road. Er was maar 1 tafel bezet toen we binnenkwamen. Dat is in Florida wel even anders. We hadden 2 slams met pancakes besteld, Jacky en ik deelden die van ons, maar we kregen de pancakes niet op.

    

    

We wilden het vandaag rustig aan doen, de rest van de boodschappen halen en dus naar verschillende supermarkten hier. Publix ligt hier niet en nu ontdekken we Fry's, Basha's en Safeway. Eerst even naar de Dollar Tree voor wat kleinigheden. Toen naar Basha's maar die vonden we aardig duur. Toen maar weer naar de Walmart bij ons en daar hebben we zo'n beetje de rest gehaald. En meteen even de autosleutels uit elkaar gehaald door de kabel door te knippen. Nu heeft Jacky ook een sleutel, voor het geval dat...... (denk aan Florida 2014, Honeymoon SP).
We zijn alles naar huis gaan brengen en toen was het half 12. We hadden 2 dik belegde broodjes gehaald bij de Walmart en met drinken hebben we ons koeltasje gevuld voor een picknick in Saguaro (lees: Sahuaro) National Park.

De route was prachtig en we liggen er vlakbij met onze casita. Om het park goed te zien moet je de Golden Gate Road, een onverharde weg, rijden, oef, sommige stukken waren wel een beetje "iffy", maar wat was het mooi!! We kwamen langs de Es-Kim-In-Zin picnic area en daar hebben we prachtig gezeten. We waren er helemaal alleen. Prachtige picknick plekjes en wij hebben in een gebouwtje met geweldig uitzicht gezeten. Wat is het er schitterend mooi!! De broodjes hebben we voor de helft opgegeten samen met een deel van de appelpartjes.

    

    

    

    

    

    

    

Daarna zijn we doorgereden naar de Signal Trail waar we het kleine trailtje de heuvel op hebben gelopen. Hier zijn veel petrogliefen te zien en je hebt ook een mooi uitzicht. Ik zie nu ook het nut in van drinken meenemen en een hoedje op. Het is ruim boven de 30 graden en dat is te voelen.

    

    

    

Daarna reden we naar het Visitor Center. We wilden de jaarpass kopen maar het apparaat voor de credit cards deed het niet dus hebben we nu niks betaald. Maar we hebben over 2 dagen toch de avondtour en dan kunnen we de kaart kopen. We hebben nog leuk staan vertellen met een ranger en moesten toen vrij snel weg omdat we naar het Sonoran Desert Museum wilden en de vogel"show" is om 14.00 uur. We kwamen daar en het was zo goed als 2 uur dus we besloten om dat een andere keer en dan 'smorgens te doen, want die show is ook om 10 uur. Dan zal het ook rustiger zijn en zeker ook minder warm (we klagen niet hoor).
Dus we zijn de weg doorgereden en omdat ik dorst en ook wat honger had hebben we de rest van de broodjes opgegeten bij de Brown Mountain picnic area.

We zijn terug gereden via de Gates Pass Road, een smalle, bochtige bergweg (geen campers toegestaan) met een paar uitkijkpunten. En dan zit je opeens weer in de bewoonde wereld.
Het is grappig om dit landschap te zien, overal steken de stokken de lucht in, saguaro's zo ver je kunt zien.

    

We kwamen bij Silverbell Rd uit en zijn die afgereden tot bij de Safeway. Dat was een mooie winkel. Omdat ze veel lagere prijzen voor hun "club members" hanteren, heb ik meteen een kaart gehaald bij de Customer Service. Het scheelde 30% op de rekening. Zeer de moeite waard dus en ze liggen overal. Een aardige medewerker vertelde ons ook dat de kaart ook geldig is bij Albertson, het is nl. hetzelfde bedrijf. In september/oktober zullen we kaart ook mooi kunnen gebruiken.

Om 16.00 uur waren we thuis en hebben we lekker buiten gezeten, kijkend naar de kolibri's die nectar komen drinken in de speciale nectarfles. Verder wonen hier in de tuin veel kwartel families. Het is aardig druk!!

    

    

Jacky heeft gekookt: groene asperges, aardappeltjes en steak. We hebben buiten kunnen eten, samen met de familie Quail. Verder rustig aan gedaan en op tijd naar bed. Wat een heerlijke dag was het!
Het weer: ruim 31 graden en strak blauw.

Voor het vervolg van deze reis, klik hier.